مقدمه
از دیدگاه قرآن و اسلام، هدف از آفرینش، عبودیت و بندگی خداست؛ چنانکه خداوند در قرآن مجید می فرماید: «وَما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِیَعْبُدُونِ»؛(1) و جن و انس را نیافریدیم جز این که مرا عبادت کنند. همچنین در آیه ای دیگر هدف از بعثت پیامبران را عبادت و بندگی دانسته و می فرماید: «و لَقَد بَعَثنا فی کُلِ ّ اُمَّهٍ رَسولاً اَنِ اعبُدُوا اللَّهَ»؛(2) و ما در میان هر امّتی رسولی فرستادیم که خدای یکتا را بپرستند.
و می توان گفت تنها راه سعادت و تکامل انسان، عبودیت و بندگی خداوند متعال است که قرآن در این باره می فرماید: «واَنِ اعبُدونی هذا صِراطٌ مُستَقیم» (3) و تنها مرا بندگی کنید که راه راست این است. از طرفی باید توجه داشت، معیار عبد زیستن و این که انسان ها همواره بنده خدا باشند، فقط، ساعتی مناسکی را انجام دادن نیست، بلکه خود را در تمام حالات مملوک خدا ببیند و از همه وابستگی های مادی و علایق حیوانی رها نموده و تنها طالب و تسلیم و مطیع خداوند باشند و مهم تر
1- 1. سوره ذاریات، آیه 56.
2- 2. نحل، آیه 36
3- 3. یس، آیه 61 و آل عمران، آیه 51.