- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- پیام (1) راهنمایی عقول انسان ها 5
- پیام (2) توجّه به نظام حکمت 22
- پیام (3) نگاه به آفرینش 24
- پیام (4) صفات خدا 28
- پیام (5) شناخت خدا 31
- پیام (6) خلقت موجودات 34
- پیام (7) راه خداشناسی 35
- پیام (8) درخواست هدایت از خداوند 37
- پیام (9) ایمان و اسلام 40
- پیام (10) شناخت و هدایت 42
- پیام (11) فضل و رحمت خداوند 45
- پیام (12) اسرار انسان ها 48
- پیام (13) ولیّ امر مسلمین 51
- پیام (14) ولایت خدا و ولایت طاغوت 56
- پیام (15) مرابطه 59
- پیام (16) امامت و رهبری 61
- پیام (17) اعتقاد صحیح 64
- پیام (18) مراجعه به طاغوت 65
- پیام (19) شادی مؤمن 69
- پیام (20) وحدت مسلمین 70
- پیام (21) رمز وحدت مسلمین 72
- پیام (22) دو محبّت در یک قلب 74
- پیام (23) اصحاب یمین 76
- پیام (24) قیام حضرت مهدی علیه السلام 78
- پیام (25) یاد مرگ و قیامت 82
- پیام (26) هراس از قیامت 86
- پیام (27) تکبّر و تواضع 93
- پیام (28) وعده های الهی خواهد آمد 97
- پیام (29) توشه قیامت 101
- پیام (30) احوال ستمگران در قیامت 104
- پیام (31) عبور از صراط 108
- پیام (32) شرط دخول بهشت 110
- پیام (33) اطاعت و فرمانبرداری 113
- پیام (34) پیامدهای اعمال 115
- پیام (35) حساب قیامت 121
- پیام (36) مقام شهدا 123
- پیام (37) توبه و بازگشت به خدا 127
- پیام (38) خداوند توّابین را دوست می دارد 129
- پیام (39) عزّت دنیا و آخرت 134
- پیام (40) تقوا؛ معیار ارزش 137
- پیام (41) ارزش تقوا 139
- پیام (42) بهترین توشه آخرت 141
- پیام (43) تقوا و بهشت 145
- پیام (44) بهای بهشت 149
- پیام (45) نعمت های بهشتی 152
- پیام های اخلاقی 156
- اشاره 156
- پیام (46) تزکیه نفس 157
- پیام (47) خلق نیک رسول خدا صلی الله علیه و آله 159
- پیام (48) عدالت و احسان 163
- پیام (49) عدالت و تقوا 170
- پیام (50) سخن استوار 173
- پیام (51) شیوه دعوت الی اللّه 177
- پیام (52) فتنه های کور 183
- پیام (53) اهل نجات 186
- پیام (54) گفتگوهای نیک و بد 187
- پیام (55) سخن نیک و گمان نیک 189
- پیام (56) عفو و گذشت 191
- پیام (57) احسان به پدر و مادر 196
- پیام (58) مراتب احسان 203
- پیام (59) پیمان های متقابل 206
- پیام (60) آثار و لوازم اعمال 208
- پیام (61) عفو و گذشت 210
- پیام (62) پاداش صبر و شکیبایی 212
- پیام (63) سخریّه و ملامت 216
- پیام (64) بدگمانی و تجسّس 218
- پیام (65) غیبت و بدگویی 220
- پیام (66) نگاه های حرام 222
- پیام (67) فریب شیطان 225
- پیام (68) پناه بردن به خدا 229
- اشاره 233
- پیام (69) اسماء الحسنی 234
- پیام (70) اجابت دعا 251
- پیام (71) علل تأخیر استجابت دعا 258
- پیام (72) پایان علم و دانش 262
- پیام (73) یاد خدا 266
- پیام (74) خدا را فراوان یاد کنید 269
- پیام (75) سبقت به کار خیر 271
- پیام (76) انفاق نیکو 274
- پیام (77) قرض نیکو 277
- پیام (78) در کلاس نیکان 280
- پیام (79) فرق بین صدقه و ربا 284
- پیام (80) آداب ملاقات و محضر الهی 287
- پیام (81) اقامه نماز 289
- پیام (82) ارزش تفکّر در آیات الهی 293
- پیام (83) کعبه؛ نخستین خانه خدا در روی زمین 296
- پیام (84) احسان به مردم 298
- پیام (85) تدبّر در قرآن 302
- اشاره 305
- پیام (86) احترام متقابل 306
- پیام (87) آداب مجالس 310
- پیام (88) امانتداری 314
- پیام (89) امر به معروف و نهی از منکر 317
- پیام (90) آزار مردم 321
- پیام (91) پای بندی به عهد و پیمان 324
- پیام (92) مشورت، توکل، تصمیم 326
- پیام (93) تعاون بر نیکی و تقوی 328
- پیام (94) بررسی و تحقیق 330
- پیام (95) برادری در اسلام 332
- پیام (96) ازدواج و برکت زندگی 335
- پیام (97) موقعیّت زن و مرد 337
- پیام (98) نشوز زنها 341
- پیام (99) کتابت و ثبت دین 344
- اشاره 346
- پیام (100) تأمین سرمایه آخرت 347
- پیام (101) اقتصاد در مصرف 351
- پیام (102) اقتصاد در خوردن و آشامیدن 355
- پیام (103) حلال و حرام 357
- پیام (104) درآمدهای حرام 360
- پیام (105) اثر خیانت در قیامت 362
- پیام (106) ربا و صدقه 368
- پیام (107) طیّب و پلید 370
- پیام (108) تأثیر نام خدا 373
- پیام (109) نگاه مؤمن به دنیا 376
- پیام (110) وعده خدا و وعده شیطان 379
- پیام (111) بخل و طمع 382
- پیام (112) انتخاب صحیح 388
- پیام (113) خطر دنیاپرستی 393
«فَاسْتَعِذْ بِاللّهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیم»
پیام (68) پناه بردن به خدا
«قل ربّ أعوذ بک من همزات الشّیاطین و أعوذ بک ربّ أن یحضرون»
«و إمّا ینزعنّک من الشّیطان نزغ فاستعذ باللّه من الشّیطان الرجیم»
«قل أعوذ بربّ الفلق من شرّ ما خلق و من شرّ غاسق إذا وقب و من شرّ النفاثات فیالعقد و من شرّ حاسد إذا حسد»
«قل أعوذ بربّ النّاس ملک النّاس إلهِ النّاس من شرّالوسواس الخنّاس الّذی یوسوس فی صدورالنّاس من الجنّه والنّاس»
(1)ظاهر آیات فوق این است که خداوند پیامبر خود را از چند چیز امر به استعاذه [و پناه بردن به خدا] نموده است البته معلوم است که مقصود امت او نیز هستند:
1 وسوسه شیطان: که برای نجات از آن باید با گفتن: "لاإله إلاّاللّه» و «و لاحول ولاقوّه إلاّباللّه» به خدا پناه برده شود.
امام صادق علیه السلام می فرماید: مردی نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و گفت: یا رسول اللّه هلاک شدم. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: آیا شیطان تو را وسوسه نمود و گفت: چه کسی تو را آفرید؟ و چون
====
1 الکافی ... عن أبی عبداللّه علیه السلام قال: جاء رجل إلی النّبی صلی الله علیه و آله فقال: یا رسول اللّه هلکت، فقال له صلی الله علیه و آله : أتاک الخبیث فقال لک: من خلقک؟ فقلت: اللّه، فقال لک، اللّه من خلقه؟ فقال: ای والذی بعثک بالحقّ لکان کذا، فقال رسول اللّه صلی الله علیه و آله : ذاک واللّه محض الإیمان.
و فیه کتب رجل إلی أبی جعفر علیه السلام یشکو إلیه لما یخطر علی باله، فأجابه فیبعض کلامه: إنّ اللّه عزّوجلّ إن شاء ثبتّک فلا یجعل لإبلیس علیک طریقا، قدشکی قوم إلی النّبی صلی الله علیه و آله لما یعرض لهم لأن تهوی بهم الریح أو یقطّعوا أحبّ إلیهم من أن یتکلّموا به، فقال رسول اللّه صلی الله علیه و آله : أتجدون ذلک؟ قالوا: نعم فقال: والذی نفسی بیده إنّ ذلک لصریح الإیمان فإذا وجدتموه فقولوا: «آمنّا باللّه و رسوله و لا حول و لا قوّه إلاّ باللّه».