- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- پیام (1) راهنمایی عقول انسان ها 5
- پیام (2) توجّه به نظام حکمت 22
- پیام (3) نگاه به آفرینش 24
- پیام (4) صفات خدا 28
- پیام (5) شناخت خدا 31
- پیام (6) خلقت موجودات 34
- پیام (7) راه خداشناسی 35
- پیام (8) درخواست هدایت از خداوند 37
- پیام (9) ایمان و اسلام 40
- پیام (10) شناخت و هدایت 42
- پیام (11) فضل و رحمت خداوند 45
- پیام (12) اسرار انسان ها 48
- پیام (13) ولیّ امر مسلمین 51
- پیام (14) ولایت خدا و ولایت طاغوت 56
- پیام (15) مرابطه 59
- پیام (16) امامت و رهبری 61
- پیام (17) اعتقاد صحیح 64
- پیام (18) مراجعه به طاغوت 65
- پیام (19) شادی مؤمن 69
- پیام (20) وحدت مسلمین 70
- پیام (21) رمز وحدت مسلمین 72
- پیام (22) دو محبّت در یک قلب 74
- پیام (23) اصحاب یمین 76
- پیام (24) قیام حضرت مهدی علیه السلام 78
- پیام (25) یاد مرگ و قیامت 82
- پیام (26) هراس از قیامت 86
- پیام (27) تکبّر و تواضع 93
- پیام (28) وعده های الهی خواهد آمد 97
- پیام (29) توشه قیامت 101
- پیام (30) احوال ستمگران در قیامت 104
- پیام (31) عبور از صراط 108
- پیام (32) شرط دخول بهشت 110
- پیام (33) اطاعت و فرمانبرداری 113
- پیام (34) پیامدهای اعمال 115
- پیام (35) حساب قیامت 121
- پیام (36) مقام شهدا 123
- پیام (37) توبه و بازگشت به خدا 127
- پیام (38) خداوند توّابین را دوست می دارد 129
- پیام (39) عزّت دنیا و آخرت 134
- پیام (40) تقوا؛ معیار ارزش 137
- پیام (41) ارزش تقوا 139
- پیام (42) بهترین توشه آخرت 141
- پیام (43) تقوا و بهشت 145
- پیام (44) بهای بهشت 149
- پیام (45) نعمت های بهشتی 152
- پیام های اخلاقی 156
- اشاره 156
- پیام (46) تزکیه نفس 157
- پیام (47) خلق نیک رسول خدا صلی الله علیه و آله 159
- پیام (48) عدالت و احسان 163
- پیام (49) عدالت و تقوا 170
- پیام (50) سخن استوار 173
- پیام (51) شیوه دعوت الی اللّه 177
- پیام (52) فتنه های کور 183
- پیام (53) اهل نجات 186
- پیام (54) گفتگوهای نیک و بد 187
- پیام (55) سخن نیک و گمان نیک 189
- پیام (56) عفو و گذشت 191
- پیام (57) احسان به پدر و مادر 196
- پیام (58) مراتب احسان 203
- پیام (59) پیمان های متقابل 206
- پیام (60) آثار و لوازم اعمال 208
- پیام (61) عفو و گذشت 210
- پیام (62) پاداش صبر و شکیبایی 212
- پیام (63) سخریّه و ملامت 216
- پیام (64) بدگمانی و تجسّس 218
- پیام (65) غیبت و بدگویی 220
- پیام (66) نگاه های حرام 222
- پیام (67) فریب شیطان 225
- پیام (68) پناه بردن به خدا 229
- اشاره 233
- پیام (69) اسماء الحسنی 234
- پیام (70) اجابت دعا 251
- پیام (71) علل تأخیر استجابت دعا 258
- پیام (72) پایان علم و دانش 262
- پیام (73) یاد خدا 266
- پیام (74) خدا را فراوان یاد کنید 269
- پیام (75) سبقت به کار خیر 271
- پیام (76) انفاق نیکو 274
- پیام (77) قرض نیکو 277
- پیام (78) در کلاس نیکان 280
- پیام (79) فرق بین صدقه و ربا 284
- پیام (80) آداب ملاقات و محضر الهی 287
- پیام (81) اقامه نماز 289
- پیام (82) ارزش تفکّر در آیات الهی 293
- پیام (83) کعبه؛ نخستین خانه خدا در روی زمین 296
- پیام (84) احسان به مردم 298
- پیام (85) تدبّر در قرآن 302
- اشاره 305
- پیام (86) احترام متقابل 306
- پیام (87) آداب مجالس 310
- پیام (88) امانتداری 314
- پیام (89) امر به معروف و نهی از منکر 317
- پیام (90) آزار مردم 321
- پیام (91) پای بندی به عهد و پیمان 324
- پیام (92) مشورت، توکل، تصمیم 326
- پیام (93) تعاون بر نیکی و تقوی 328
- پیام (94) بررسی و تحقیق 330
- پیام (95) برادری در اسلام 332
- پیام (96) ازدواج و برکت زندگی 335
- پیام (97) موقعیّت زن و مرد 337
- پیام (98) نشوز زنها 341
- پیام (99) کتابت و ثبت دین 344
- اشاره 346
- پیام (100) تأمین سرمایه آخرت 347
- پیام (101) اقتصاد در مصرف 351
- پیام (102) اقتصاد در خوردن و آشامیدن 355
- پیام (103) حلال و حرام 357
- پیام (104) درآمدهای حرام 360
- پیام (105) اثر خیانت در قیامت 362
- پیام (106) ربا و صدقه 368
- پیام (107) طیّب و پلید 370
- پیام (108) تأثیر نام خدا 373
- پیام (109) نگاه مؤمن به دنیا 376
- پیام (110) وعده خدا و وعده شیطان 379
- پیام (111) بخل و طمع 382
- پیام (112) انتخاب صحیح 388
- پیام (113) خطر دنیاپرستی 393
به امام باقر علیه السلام گفته شد: ابن مسعود این دو سوره را از قرآن حذف نمود امام باقر علیه السلام فرمود: پدرم می فرمود: ابن مسعود از پیش خود این کار را انجام می داد و این دو سوره از قرآن است.
جابر می گوید: ما نماز مغرب را به امام صادق علیه السلام اقتدا کردیم و آن حضرت این دو سوره را خواند و فرمود: اینها از قرآن است.
امام باقر علیه السلام می فرماید: کسی که نماز وتر خود را با این دو سوره و سوره توحید بخواند به او گفته می شود: خداوند وتر تو را قبول فرمود.
استمداد از خدا برای ترک گناه
خداوند به حضرت داود علیه السلام وحی کرد، نزد دانیال پیغمبر برو و به او بگو: «تو یکبار گناه کردی (یعین ترک اولی کردی) و من تو را آمرزیدم، بار دوم گناه کردی، باز آمرزیدم، بار سوم گناه کردی باز آمرزیدم، و اگر برای بار چهارم گناه گنی، دیکر تو را نمی آمرزم».
حضرت داود علیه السلام نزد دانیال رفت و سخن خدا را به او ابلاغ کرد.
دانیال به داود علیه السلام عرض کرد: «ای پیامبر خدا تو مأموریّت خود را ابلاغ نمودی».
هنگامی که نیمه های شب شد، دانیال به مناجات و راز و نیاز با خدا پرداخت و عرض کرد: «پروردگارا: پیامبر تو داود علیه السلام سخن تو را به من ابلاغ نمود که اگر بار چهارم گناه کنم، مرا نمی آمرزی.
«فَوَعِزَّتِکَ إِنْ لَمْ تَعْصِمْنیِ لاَءَعصِیَنَّکَ ثُمَّ لاَءَعصیَنَّکَ ثُمَّ لاَءَعصینَّکَ.»
«به عزّتت سوگند اگر تو مرا نگاه نداری (و کمک نکنی) همانا تو را نافرمانی کنم و نافرمانی کنم و نافرمانی کنم».(1)
آری ترک گناه کار دشواری است، باید از درگاه حق برای توفیق بر آن، کمک جست، چنانکه در آیه 32 سوره یوسف می خوانیم: یوسف به خدا عرض کرد: «وَ إلاّ تَصْرِف عَنّی کَیْدَهُنَّ اَصْبُ إلَیهِنَّ وَ اَکُن مِنَ الجاهِلینَ.»
«خدایا! اگر مکر و حیله این زنان آلوده را از من بازنگردانی، قلب من به آنها متمایل می گردد و از جاهلان خواهم بود».
و در آیه 24 سوره یوسف می خوانیم: «وَ لَقَد هَمَّت بِهِ وَ هَمَّ بِهَا لَولا اَنْ رَأی بُرْهانَ رَبَّهِ.» «آن
====
1 اصول کافی، ج 2، ص 436.