- خطبه الکتاب 1
- اشاره 4
- پیام (1) راهنمایی عقول انسان ها 5
- پیام (2) توجّه به نظام حکمت 22
- پیام (3) نگاه به آفرینش 24
- پیام (4) صفات خدا 28
- پیام (5) شناخت خدا 31
- پیام (6) خلقت موجودات 34
- پیام (7) راه خداشناسی 35
- پیام (8) درخواست هدایت از خداوند 37
- پیام (9) ایمان و اسلام 40
- پیام (10) شناخت و هدایت 42
- پیام (11) فضل و رحمت خداوند 45
- پیام (12) اسرار انسان ها 48
- پیام (13) ولیّ امر مسلمین 51
- پیام (14) ولایت خدا و ولایت طاغوت 56
- پیام (15) مرابطه 59
- پیام (16) امامت و رهبری 61
- پیام (17) اعتقاد صحیح 64
- پیام (18) مراجعه به طاغوت 65
- پیام (19) شادی مؤمن 69
- پیام (20) وحدت مسلمین 70
- پیام (21) رمز وحدت مسلمین 72
- پیام (22) دو محبّت در یک قلب 74
- پیام (23) اصحاب یمین 76
- پیام (24) قیام حضرت مهدی علیه السلام 78
- پیام (25) یاد مرگ و قیامت 82
- پیام (26) هراس از قیامت 86
- پیام (27) تکبّر و تواضع 93
- پیام (28) وعده های الهی خواهد آمد 97
- پیام (29) توشه قیامت 101
- پیام (30) احوال ستمگران در قیامت 104
- پیام (31) عبور از صراط 108
- پیام (32) شرط دخول بهشت 110
- پیام (33) اطاعت و فرمانبرداری 113
- پیام (34) پیامدهای اعمال 115
- پیام (35) حساب قیامت 121
- پیام (36) مقام شهدا 123
- پیام (37) توبه و بازگشت به خدا 127
- پیام (38) خداوند توّابین را دوست می دارد 129
- پیام (39) عزّت دنیا و آخرت 134
- پیام (40) تقوا؛ معیار ارزش 137
- پیام (41) ارزش تقوا 139
- پیام (42) بهترین توشه آخرت 141
- پیام (43) تقوا و بهشت 145
- پیام (44) بهای بهشت 149
- پیام (45) نعمت های بهشتی 152
- اشاره 156
- پیام های اخلاقی 156
- پیام (46) تزکیه نفس 157
- پیام (47) خلق نیک رسول خدا صلی الله علیه و آله 159
- پیام (48) عدالت و احسان 163
- پیام (49) عدالت و تقوا 170
- پیام (50) سخن استوار 173
- پیام (51) شیوه دعوت الی اللّه 177
- پیام (52) فتنه های کور 183
- پیام (53) اهل نجات 186
- پیام (54) گفتگوهای نیک و بد 187
- پیام (55) سخن نیک و گمان نیک 189
- پیام (56) عفو و گذشت 191
- پیام (57) احسان به پدر و مادر 196
- پیام (58) مراتب احسان 203
- پیام (59) پیمان های متقابل 206
- پیام (60) آثار و لوازم اعمال 208
- پیام (61) عفو و گذشت 210
- پیام (62) پاداش صبر و شکیبایی 212
- پیام (63) سخریّه و ملامت 216
- پیام (64) بدگمانی و تجسّس 218
- پیام (65) غیبت و بدگویی 220
- پیام (66) نگاه های حرام 222
- پیام (67) فریب شیطان 225
- پیام (68) پناه بردن به خدا 229
- اشاره 233
- پیام (69) اسماء الحسنی 234
- پیام (70) اجابت دعا 251
- پیام (71) علل تأخیر استجابت دعا 258
- پیام (72) پایان علم و دانش 262
- پیام (73) یاد خدا 266
- پیام (74) خدا را فراوان یاد کنید 269
- پیام (75) سبقت به کار خیر 271
- پیام (76) انفاق نیکو 274
- پیام (77) قرض نیکو 277
- پیام (78) در کلاس نیکان 280
- پیام (79) فرق بین صدقه و ربا 284
- پیام (80) آداب ملاقات و محضر الهی 287
- پیام (81) اقامه نماز 289
- پیام (82) ارزش تفکّر در آیات الهی 293
- پیام (83) کعبه؛ نخستین خانه خدا در روی زمین 296
- پیام (84) احسان به مردم 298
- پیام (85) تدبّر در قرآن 302
- اشاره 305
- پیام (86) احترام متقابل 306
- پیام (87) آداب مجالس 310
- پیام (88) امانتداری 314
- پیام (89) امر به معروف و نهی از منکر 317
- پیام (90) آزار مردم 321
- پیام (91) پای بندی به عهد و پیمان 324
- پیام (92) مشورت، توکل، تصمیم 326
- پیام (93) تعاون بر نیکی و تقوی 328
- پیام (94) بررسی و تحقیق 330
- پیام (95) برادری در اسلام 332
- پیام (96) ازدواج و برکت زندگی 335
- پیام (97) موقعیّت زن و مرد 337
- پیام (98) نشوز زنها 341
- پیام (99) کتابت و ثبت دین 344
- اشاره 346
- پیام (100) تأمین سرمایه آخرت 347
- پیام (101) اقتصاد در مصرف 351
- پیام (102) اقتصاد در خوردن و آشامیدن 355
- پیام (103) حلال و حرام 357
- پیام (104) درآمدهای حرام 360
- پیام (105) اثر خیانت در قیامت 362
- پیام (106) ربا و صدقه 368
- پیام (107) طیّب و پلید 370
- پیام (108) تأثیر نام خدا 373
- پیام (109) نگاه مؤمن به دنیا 376
- پیام (110) وعده خدا و وعده شیطان 379
- پیام (111) بخل و طمع 382
- پیام (112) انتخاب صحیح 388
- پیام (113) خطر دنیاپرستی 393
«یَمْحَقُ اللّهُ الرِّبا وَ یُرْبِی الصَّدَقاتِ»
پیام (106) ربا و صدقه
«فَإِن لَّمْ تَفْعَلوُاْ فَأْذَنوُاْ بِحَرْبٍ مِنَ اللّهِ وَ رَسُولِهِ وَ إِن تُبْتُمْ فَلَکُمْ رُؤُوُس أَمْوالِکُمْ لاَتَظْلِموُنَ وَ لاتُظْلَمُونَ» (بقره/ 279)
«یَمْحَقُ اللّهُ الرِّبوا وَ یُرْبِی الصَّدَقاتِ ...» (بقره/ 276)
«الَّذیِنَ یَأْکُلوُنَ الرِّبواْ لاَیَقوُموُنَ إِلاَّ کَمَا یَقوُمُ الَّذِی یَتَخَبَّطُهُ الشَّیْطانُ مِنَ الْمَسِّ ...» (بقره/ 275)
«... وَ أَحَلَّ اللّهُ الْبَیْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبوا ...» (بقره/ 275)
خداوند در برخی از آیات قرآن ربا را حرام و سبب نابودی [دین] و صدقات را سبب برکت دانسته و می فرماید: رباخواران در نهایت مانند جن زده ها می شوند. و در برخی معامله و خرید و فروش را حلال و جایز دانسته و ربا را حرام و ممنوع معرفی کرده و آن را جنگ با خدا دانسته است.
(1)مرحوم صدوق در کتاب هدایه می فرماید: ربای معاملی فقط در اجناس کیلی و وزنی
====
1 الهدایه: لیس الربا إلاّ فیما یکال أو یوزن و درهم ربا أعظم من سبعین زنیه کلّها بذات محرم. (سفینته البحار ، ربا)
عن النّبی صلی الله علیه و آله : إنّ اللّه عزّوجلّ لعن آکل الربا و موکّله و کاتبه و شاهده. (تفسیر نورالثقلین، ج ،1 406)
فی تفسیر الآیه «یمحق اللّه الرّبا و یربی الصدقات» قیل للصادق علیه السلام : «قد نری الرجل یربی و یکثر ماله»؟ فقال: یمحق اللّه دینه و إن کان ماله یکثر. و قال علیه السلام : درهم ربا أعظم عنداللّه عزّوجلّ من سبعین زنیه کلّها بذات محرم فیبیت اللّه الحرام. قال النّبی صلی الله علیه و آله : من أکل الرّبا ملأ اللّه بطنه نار جهنّم بقدر ما أکل فإن کسب منه مالاً لم یقبل اللّه شیئا من عمله و لم یزل فیلعنه اللّه و ملائکته مادام معه قیراط. (المصدر)
و قال النّبی صلی الله علیه و آله : شرّ المکاسب الرّبا. (المصدر)