آیین همسرداری و آداب زندگی در اسلام صفحه 147

(1)فاطمه علیهاالسلام گفت: «و علیک السلام، یا رسول اللّه!» رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «وارد شوم؟» فاطمه علیهاالسلام فرمود: «آری؟ ای رسول خدا! وارد شوید؟» فرمود: «با همراهان خود وارد شوم؟» فاطمه علیهاالسلام فرمود: «با همراهان وارد شوید...»

(2)5- در کتاب وسایل، از کافی، از امام صادق علیه السلام نقل شده است که فرمود: «باید غلامان و خادمان و فرزندان غیر بالغ، چنان که خداوند در قرآن امر فرموده، در سه وقت بدون اجازه وارد اتاق زن و شوهر نشوند: بعد از نماز عشاء [که آنان به خوابگاه خود رفته اند]، و بعد از نماز صبح، و هنگامی که در وسط روز لباس خود را برای استراحت بیرون می کنند. همانا خداوند این دستور را برای این داده است که در این ساعات زن و شوهر با یکدیگر خلوت نموده اند.»

(3) 6- در کتاب وسایل، از خصال، از ابوبصیر، از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمود: «[از آداب ورود به منازل دیگران این است که] باید سه مرتبه سلام کنند و اجازه ورود بخواهند؛ مرتبه اول برای این است که صاحب منزل مطلع شود، و مرتبه دوم برای این است که خود را آماده کند، و مرتبه سوم برای این است که اگر بخواهد اجازه دهد و اگر نخواهد اجازه ندهد و کوبنده در باز گردد.»

(1)در اماکن غیر مسکونی، چنان که قرآن فرموده: «لیس علیکم جناح ان تدخلوا بیوتا غیر مسکونهٍ فیها متاع لکم و اللّه یعلم ما تبدون و ما کنتم تکتمون»[نور/ 29]، مانند انبارها و حمام ها و کاروانسراها و... اجازه ورود نیاز نیست.

1- (1)و فیه عن الکافی... عن جراح المدائنی عن ابی عبداللّه علیه السلام قال: یستأذن الذین ملکت ایمانکم و الدین لم یبلغوا الحلم ثلاث مراّت کما امرکم اللّه عزّوجلّ «الی ان قال»: لیستأذن علیک خادمک اذا بلغ الحلم فی ثلاث عورات، اذا دخل فی شی ءٍ منهنّ ولو کان بیته فی بیتک قال: و یستأذن علیک بعد العشاء التی تسمّی العتمه و حین تصبح و حین تضعون ثیابکم من الظهیره انّما امراللّه بذلک للخلوه فانّها ساعه عزّه و خلوه. (وسائل ج 14/16 - الفروع ج 2/67)
2- (2)و فیه عن الخصال... عن ابی بصیر عن ابی عبداللّه علیه السلام قال: الإیستذان ثلثه: اولهنّ یسمعون و الثانیه یحذرون و الثالثه إن شاؤا اذنوا و ان شاؤا لم یفعلوا فیرجع المستأذن. (المصدر ص 161)
3- (3)و فیه: و قال الصادق علیه السلام فی قوله: «لیس علیکم جناح ان تدخلوا بیوتا غیر مسکونهٍ» قال: هی الحمامات و الخانات. (المصدر)