اصلاحات ارضی در اسلام صفحه 13

مقایسه ای کوتاه:

زمانی که فعالیت های عمرانی و کشاورزی در کشورهای اسلامی بحکم قانون محدود شد، ثروتمندان ثروت خود را اندوخته کردند چون دولتها صرف مجموع آن را در عمران و کشاورزی مجاز نمی دانستند و از سوی دیگر تنگدستان هم سرمایه ای نداشتند که بوسیله آن دست به زراعت یا ساختمان بزنند. بر این اساس زراعت کاهش یافت و اقتصاد سقوط کرد و فقر و تنگدستی بر تمام کشورها حکومت نمود.

اینجا بود که دولتهای کشورهای اسلامی درصدد برآمدند بمنظور توسعه کشاورزی و جبران این نقص قانونی بنام قانون «اصلاحات ارضی» وضع کنند. بر این کار وزارتی بنام «وزارت اصلاح کشاورزی» تشکیل دادند و برنامه ها و قوانینی وضع کردند تا زمینهای ملکی را از دست مالکانش بیرون آورده و میان کشاورزان و فقیران تقسیم کنند، آنگاه هر کشاورزی در قطعه زمینی که به او داده شده زراعت نماید و سطح کشاورزی بالا برود و در همه جا گسترش یابد!.

ولی وقتی نگاه می کنیم می بینیم کشاورزی در دوران حکومت اسلام دهها بار پیشرفته تر از زراعت در دامان قانون اصلاحات ارضی است مثلا عراق در دوران حکومت اسلام تمامی زمینهایش زیر کشت بوده در حالی که امروزه با وجود آنکه وزارتی بعنوان وزارت کشاورزی در آن تشکیل شده می بینیم عراق طول

و عرضش خالی از کشاورزی است و جز مقدار کمی از زمینهایش زیر کشت نمیباشد.

بطور کلی اگر کشورهای اسلامی را پیش از اصلاحات ارضی و بعد از آن بسنجیم میبینیم تفاوت بخوبی آشکار است، مثلا عراق پیش از اصلاحات ارضی هر سال گندم بخارج صادر میکرد در حالی که پس از وضع این قانون و تقسیم زمین میان کشاورزان، عراق بصورتی در آمده که باید گندم و جو و سایر چیزها را از خارج وارد کند. همچنین ایران پیش از اصلاحات ارضی به بسیاری ازکشورهای خارج خوار و بار صادر می کرد ولی هنگامیکه دولت (در رژیم فاسد پهلوی) قانون اصلاحات ارضی را پیاده کرد اقتصاد کشور سقوط کرد و کشاوزری کاهش یافت تا آنجا که ایران ناچار شد گندم و سایر چیزها را از خارج وارد کند!.

راستی آیا این تفاوت سریع از کجا پیدا شد و آیا این دلالت بر چه می کند؟ روشن است که این تفاوت کشاورزی را نابود میکند، چنانکه در گذشته وقتی این قانون بر کشورها حاکم شد کشاورزی در آنها از بین رفت، در حالی که اگر حکومتهای کنونی آن همه ثروت را که بیهوده در وزارت کشاورزی و ادارات مربوط به آن مصرف میکنند در راه آبرسانی و برق کشی منطقه های زراعتی و عمرانی خرج می کردند و همانگونه که اسلام میگوید: «کسیکه زمین مواتی را احیاء کند بحکم خدا و پیامبرش زمین اختصاص به او خواهد داشت» حکومتها نیز عمران و کشاورزی را اجازه میدادند، با گذشت مدتی کوتاه زمینهای بایر تبدیل به خانه ها و باغها و مزرعه های فراوان میشد. آنگاه مردم با کمال آرامش و اطمینان از

آنها استفاده میکردند و با اقتصادی عالی و زندگی ای توأم با خوشبختی به زندگی خود ادامه می دادند.

تفاوتهای کلی نظام اسلام با قانون اصلاحات ارضی

تفاوتهای کلی نظام اسلام با قانون اصلاحات ارضی