- مقدمه ناشر 1
- سخنی از مترجم 2
- مقدمه نویسنده 3
- اساس قانون عمرانی اسلام 4
- عمران از نظر اسلام و قوانین غرب 6
- نمونه های شکوفای عمران در اسلام 7
- سقوط عمران در سایه قوانین وضعی 10
- شکوفائی عمران در نظام اسلامی 11
- تفاوتهای کلی نظام اسلام با قانون اصلاحات ارضی 13
- تفاوتهای کلی نظام اسلام با قانون اصلاحات ارضی 13
- 1. ایجاد محدودیت در مقدار عمران 14
- 2. محدود ساختن احیاء کننده 17
- 3. اولویت در ایجاد عمران: 19
- 4. شرایط سنگین عمران: 23
- 5. پرداخت قیمت برای زمین های عمرانی: 25
- 6. پس گرفتن زمین 28
- نتیجه 29
- شرائط عمران و کشاورزی در اسلام 30
- پی نوشتها 33
اسلام از زبان رسول اکرم (ص) میگوید: «زمینهای موات به خدا و پیامبرش اختصاص دارد سپس آن از جانب من برای شما است پس کسی که زمین مرده ای را احیاء کند اختصاص به او خواهد داشت».
بدون هیچگونه قید و شرطی، چه آباد کننده کشاورز باشد یا شغل دیگری داشته باشد چه قبلا زمین داشته باشد یا نه، چه زمینهایش کم باشد یا زیاد، چه به
سن هیجده سال رسیده باشد یا نه، چه عراقی، باشد یا مصری یا ایرانی یا ترکیه ای یا هندی یا غیر اینها …
ولی قانون اصلاحات ارضی _ چنانکه نسبت به بعضی کشورها ملاحظه کردید _ برای کشاورز شرایط و محدودیت هایی قائل است که در نتیجه آن زراعت به هشتاد درصد بلکه بیشتر کاهش می یابد و قسمت معظم زمینها خشک و بدون عمران و کشاورزی باقی میماند. اینک به نمونه ای که دکتر علوان برای ما می گوید توجه کنید:
«ماده دوازدهم قانون _ یعنی قانون اصلاحات ارضی عراق _ برای کسانی که زمین به آنها داده میشود شرایط زیر را قائل است:
1. باید عراقی باشد و بحد رشد رسیده باشد.
2. شغلش کشاورزی باشد.
3. بیش از 60 دو نم از زمینهای آب دار و 120 دونم از زمینهای دیمی نداشته باشد.
این قانون می رساند که اصلاحات ارضی شامل اشخاص زیر نمیشود:
کسانی که عراقی نیستند با وجود آنکه یک دهم جمعیت عراق را آنها تشکیل می دهند.