اصلاحات ارضی در اسلام صفحه 20

سومین فرقی که میان نظام کشاوزری اسلام و قانون اصلاحات ارضی است اینکه اسلام در عمران و کشاورزی زمین برای احدی اولویت قائل نیست و تمامی مردم را مانند دندانه های شانه مساوی میداند.

از نظر اسلام هر کس بسوی زمین مواتی سبقت گرفت و آن را احیاء کرد به آن زمین سزاوارتر از دیگران است، چنانکه روایات فراوانی به این معنی تصریح میکنند، از جمله امام باقر (ع) میفرماید: «هر گروهی چیزی از زمین را احیاء کند یا آن را آباد سازند آنها به آن زمین سزاوارترند».

این است یکی از عواملی که اسلام بوسیله آن توانست از دل بیابانهای وسیع و بی آب و علف باغها و نخلستانها و مزرعه های فراوان بیرون آورد.

اسلام هرگز زمین را در اختیار گروهی که از آن استفاده نمیکنند قرار

نداده بلکه آن را به دست کسانی که زراعت میکنند و به احیای آن اقدام می نمایند می سپارد.

اما قانون اصلاحات ارضی در احیای زمین برای بعضی مردم اولویت قائل است حالا کسی که اولویت دارد خواه اقدام به کشاورزی بکند یا زمین را بصورت موات باقی بگذارد.

اکنون به برخی از مواد قانون اصلاحات ارضی که در بعضی کشورها اجرا میشود توجه کنید:

در فنلاند وقتی زمینهای تصرف شده را تقسیم میکردند اولویت را به کسانی میدادند که بعد از جنگ جهانی دوم، زمینهای ملکی یا استیجاری خود را در مناطق جدا شده از فنلاند، از دست داده بودند.

در درجه دوم، اولویت به مأموران اعزامی ارتش و یتیمانی که سرپرستان خود را در جنگ از دست داده بودند اختصاص داشت.

پس از اینها مستأجران و کشاورزانی که بیکار بودند از اولویت برخوردار بودند.