اصلاحات ارضی در اسلام صفحه 25

استاد عبدالصاحب علوان میگوید:

«عملیات اصلاحات ارضی در اثر شرایط دشواری که در زمینه تنفیذ آن وضع شده درست با شکست مواجه شده است».

سپس میگوید: «بمنظور برگرداندن زمین به ساکنان دهکده ها یعنی برای آنکه دولت به ده نشین ها اجازه کشاورزی و

درختکاری بدهد ناچار باید تقاضای خود را رسما به دولت تقدیم کنند و در صورت ندادن تقاضا، زمین در اختیارشان گذاشته نمیشود.»

آنگاه اضافه میکند: «بسیاری از ساکنان دهکده ها بخاطر مشکلاتی که در مورد اقدامات مربوط به زمین وجود دارد، تقاضای خود را به تأخیر انداخته اند».

راستی در صورتیکه دادن تقاضا توأم با مشکلاتی باشد که مردم از آن فرار میکنند چگونه زمین آباد میشود و از زراعت و سرسبزی برخوردار میگردد؟!

روی همین اساس است که می بینیم در سایه اصلاحات ارضی، دنیا را زمینهای خالی از کشاورزی و آبادی پر کرده است در حالی که در سایه اسلام و در اثر قانون حکیمانه احیای موات، اگر به زمین چشم بیاندازیم آن را مانند آسمان سبز می بینیم و هیچ نقطه ای از آن را بایر و بدون زراعت و ساختمان نخواهیم یافت.

5. پرداخت قیمت برای زمین های عمرانی:

پنجمین فرق این است که اسلام با وجود آنکه به تمام بندگان خدا اجازه میدهد در زمین کشاورزی و درختکاری کنند و آن را احیاء نمایند در عین حال اگر ببیند کسی قدرت بر این کار دارد لیکن مالی ندارد که بوسیله آن زمین را احیاء کند مال کافی در اختیار او میگذارد بدون آنکه عوضش را از او بگیرد.

قرآن کریم بدین مطلب اشاره کرده آنجا که میگوید: «انما الصدقات للفقرا … و فی سبیل الله» بنابراین یکی از موارد مصرف زکات «فی سبیل الله» است و راه خدا شامل هر کار خیری که خدا دوست دارد و بوسیله آن به سوی خدا تقرب حاصل می شود خواهد بود، و این کار _ یعنی دادن مال به کسی که فاقد آن است و قدرت بر کشاورزی