اصلاحات ارضی در اسلام صفحه 29

ستمگر حقی نخواهد داشت».

در حالیکه می بینیم قانون اصلاحات ارضی تأکید میکند که دولت حق دارد زمینهای تقسیم شده را از کشاورزان پس بگیرد و مجددا آن را بصورت دیگری بین آنها تقسیم کند خواه زمین را کاشته باشند خواه نکاشته باشند اکنون به نص آن توجه کنید:

« … بدین منظور، قوانین و دستورات فراوانی ملحق به آن وضع گردید. مهم ترین آنها قانون سال 1917 است که تصریح میکند: دولت حق ملی کردن و مصادره نمودن زمین و تقسیم مجدد آن را دارد».

ملاحظه کنید این فقره از قانون، کشاورزی را تا کجا فلج میکند!؟

آری همین فقره است که کارگران و کشاورزان را در زراعت و آبادانی سست میکند، زیرا نمیدانند چه روزی دولت اعتراض میکند و اراضی آنها را مصادره مینماید، آنگاه زحماتشان به هدر میرود و دستشان از منافع زمینهایشان کوتاه میگردد.

این فقره به تنهائی میتواند 40 % کشاورزی را فلج کند راستی آیا به وضع این قانون چه نیازی هست جز اینکه زراعت به عقب بر میگردد و اقتصاد بسوی انحطاط کشیده میشود؟!

نتیجه

اینها فرقهای شش گانه ای بود که میان اصلاحات ارضی و نظام احیای موات اسلامی وجود داشت که بطور خلاصه به آنها اشاره کردیم از مجموع مطالب گذشته روشن شد که اسلام بواسطه احیای موات میتواند زراعت را تکثیر کند و سطح اقتصاد را بالا ببرد در حالیکه اصلاحات ارضی، کشاورزی را تقلیل میدهد و در سایه آن اقتصاد کاهش می یابد.

البته فرقهای دیگری نیز میان این دو نظام وجود دارد که هنگام مقایسه روشن میشود و کسی که بخواهد اطلاع بیشتری در این زمینه پیدا کند باید به آمارهائی که

در سایه این دو نظام از آغاز اجرای آن تا امروز در دست است مراجعه نماید.