مبانی قانون و قانون‌گذاری در اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 37

صفحه 37

«شَهــدَةُ بَيْنِكُـمْ اِذا حَضَـرَ اَحَدَكُمُ‌الْمَوْتُ حينَ‌الْوَصِيَّةِ‌اثْنانِ ذَوَا عَدْلٍ مِنْكُمْ.» (106 / مائده)

اين‌كه شرط كرده كه اين دو شاهد بايد از دارندگان فضيلت عدالت باشند مفادش اين

ضابطه‌هاي عدالت در رفتار انسان‌ها (91)

است كه شاهد بايد نسبت به مجتمع ديني مردي معتدل باشد، نه نسبت به مجتمع قومي و شهري، و از همين جا استفاده مي‌شود كه شاهد بايد در جامعه طوري مشي كند كه مردم دين‌دار به دين وي وثوق و اطمينان داشته باشند، و كارهايي را كه در دين گناه كبيره و منافي دين به‌شمار مي‌رود مرتكب نشوند.

معنايي كه ما براي عدالت كرديم معنايي است كه از مذاق و مذهب امامان اهل بيت عليهم‌السلام بنابر رواياتي كه از آن خاندان نقل شده نيز استفاده مي‌شود، از آن جمله صدوق در كتاب فقيه به سند خود از ابن ابي‌يعفور نقل مي‌كند كه گفت حضور حضرت صادق عليه‌السلام عرض كردم: در بين مسلمين عدالت مرد با چه چيز شناخته مي‌شود تا شهادت‌هايي كه له يا عليه مسلمين مي‌دهد پذيرفته گردد؟ امام فرمود: به اين‌كه مسلمين او را به ستر و عفاف و جلوگيري از شكم و شهوت و دست و زبان بشناسند، و

(92) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

به اجتناب از گناهان كبيره‌اي كه خداوند متعال مرتكب آن را وعده آتش داده از قبيل مي‌گساري، زنا، ربا، عقوق پدر و مادر و فرار از جنگ و امثال آن معروف باشد، و دليل بر اين‌كه شخص از جميع اين گناهان اجتناب دارد اين است كه جميع معايب خود را بپوشاند، به طوري كه بر مسلمانان تفتيش ساير معايب و لغزشهايش حرام باشد و ستودن وي به پاكي و اظهار عدالتش در بين مردم واجب شود، دليل ديگرش اين است كه به رعايت نمازهاي پنجگانه و مواظبت بر آن‌ها و حفظ اوقات آن‌ها معهود باشد و در جماعت‌هاي مسلمين حضور بهم برساند، و جز با عذر موجه از اجتماعاتي كه در مصلاها منعقد مي‌شود تخلف نورزد، وقتي داراي چنين نشانه‌هايي بود و همواره در مواقع نماز در مصلاي خود ديده شد و خلاصه اگر از اهل شهر و قبيله‌اش بپرسند فلاني چطور آدمي است بگويند ما جز نيكي از او نديده‌ايم و همواره او را مواظب نماز و

ضابطه‌هاي عدالت در رفتار انسان‌ها (93)

مراقب اوقات آن يافته‌ايم، همين مقدار براي احراز عدالت و قبول شهادتش در بين مسلمين كافي است، زيرا نماز خود پرده و كفاره گناهانست، و ممكن نيست كسي كه در جماعات حاضر نمي‌شود و نماز را در مساجد نمي‌خواند درباره‌اش شهادت دهند كه وي نمازگزار است، جماعت و اجتماع تنها براي همين منظور تشريع شده كه نمازگزار را از بي‌نماز بشناسند، و اگر غير اين بود كسي نمي‌توانست به صلاح و سداد و ديانت اشخــاص شهادت دهد، و لذا رســول اللّه صلي‌الله‌عليه‌و‌آله تصميــم گرفت خانه‌هــاي مردمي را به جرم كناره‌گيــري از جماعت مسلميــن آتش بزند، و بارهــا مي‌فرمــود: نماز كسي كه بدون عذر در مسجد حاضر نمي‌شود نماز نيست.

ستر و عفافي كه در اين روايت است هر دو بنا بر آن‌چه در صحاح است به معناي تزكيه است، و اين روايت همان‌طوري كه مي‌بينيد عدالت را امري معروف در بين

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه