مبانی قانون و قانون‌گذاری در اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 44

(108) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

معناي جمله: «مُصَدِّقا لِما بَيْنَ يَدَيْهِ،» اين است كه قرآن قبول دارد كه تورات و انجيل و معارف و احكامش از ناحيه خدا نازل شده بود و مناسب با حال انسان‌هاي قبل از اين بود، پس منافات ندارد كه در عين اين‌كه از ناحيه خدا بوده امروز نسخ و تكميل شود، چيزي از آن‌ها حذف و چيز ديگري اضافه شود، همان‌طور كه مسيح عليه‌السلام و يا انجيل مسيح عليه‌السلام مصدق تورات بود، و در عين حال بعضي از محرمات تورات را حذف نموده، آن‌ها را حلال كرد و قرآن كريم اين معنا را از آن جناب حكايت نموده كه فرمود:

«... وَ مُصَدِّقا لِما بَيْنَ يَدَيَّ مِنَ التَّوْريـةِ وَ لاُِحِـلَّ لَكُمْ بَعْضَ الَّذي حُرِّمَ عَلَيْكُمْ.» (50 / آل‌عمران)

قضاوت براساس احكام اسلام در مورد اهل كتاب (109)

«فَاحْكُــمْ بَيْنَهُــمْ بِمـا اَنْـزَلَ اللّهُ، وَ لا تَتَّبِــعْ اَهْوآئَهُــمْ عَمّا جآئَكَ مِنَ الْحَقِّ،»

يعني وقتي شريعت نازله به تو و شريعتي كه در گنجينه قرآن به تو وديعه سپرده شده حق باشد، به اين معنا كه هم آن احكامش كه موافق با كتب آسماني قبل است حق باشد، و هم آن‌چه كه مخالف آن‌ها است حق باشد، بدان جهت كه مهيمن بر آن‌ها است، پس تو جز اين وظيفه نداري كه بدان‌چه خدا به خود تو نازل كرده در بين مردم حكم كني، و به خاطر به دست آوردن دل آن‌ها از طريقه حقي كه به تو نازل شده عدول نكني و منظــور از مردم يا خصوص اهل كتــاب است، هم‌چنان‌كه ظاهــر آيات قبليش آن را تأييد مي‌كند، و يا عمــوم مردم اســت، هم‌چنان‌كه آيات بعديش آن را تأييد مي‌نمايد. (1)

(110) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

مفهوم حكم

«اُوْلآئِكَ الَّذينَ ءَاتَيْنهُمُ الْكِتبَ وَ الْحُكْمَ وَ النُّبُوَّةَ فَأِنْ يَكْفُرْ بِها هؤُلاآءِ فَقَدْ وَكَّلْنا بِها قَوْما لَّيْسُوا بِها بِكفِرينَ،»