مبانی قانون و قانون‌گذاری در اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 55

فهمانــده كه خداي تعالــي در هر حالــي كه يكي از آن احــوال جرمــي است كــه مرتكب شدند، عالم و آگاه است. (1)

تساوي حقوق انسان‌ها، و تفوق عامل تقوي

«يــا اَيُّهَاالنّــاسُ اِنّــا خَلَقْناكُــمْ مِــنْ ذَكَــرٍ وَ اُنْثــي وَ جَعَلْناكُــمْ شُعُوبــا وَ قَبائِـلَ لِتَعارَفُــوا اِنَّ اَكْرَمَكُــمْ عِنْدَاللّــهِ اَتْقيكُــمْ اِنَّ اللّـهَ عَليــمٌ خَبيــرٌ،»

هان اي مردم ما شما را از يك مرد و يك زن آفريديم و شما را تيره‌هايي بزرگ و

(134) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

تيره‌هايي كوچك قرار داديم تا يكديگر را بشناسيد نه اين‌كه به يكديگر فخر كنيد و فخر و كرامت نزد خدا تنها به تقوي است و گرامي‌ترين شما باتقوي‌ترين شما است كه خداي دانا باخبر است!» (13 / حجرات)

مردم از اين جهت كه مردمند همه با هم برابرند، و هيچ اختلاف و فضيلتي در بين آنان نيست، و كسي بر ديگري برتري ندارد، و اختلافي كه در خلقت آنان ديده مي‌شود كه شعبه شعبه و قبيله قبيله هستند تنها به اين منظور در بين آنان به وجود آمده كه يكديگر را بشناسند، تا اجتماعي كه در بينشان منعقد شده نظام بپذيرد، و ائتلاف در بينشان تمام گردد، چون اگر شناسائي نباشد، نه پاي تعاون در كار مي‌آيد و نه ائتلاف، پس غرض از اختلافي كه در بشر قرار داده شده اين است، نه اين‌كه به يكديگر تفاخر

تساوي حقوق انسان‌ها، و تفوق عامل تقوي (135)

كنند، يكي به نسب خود ببالد، يكي به سفيدي پوستش فخر بفروشد، و يكي به خاطر همين امتيازات موهوم ديگران را در بند بندگي خود بكشد، و يكي ديگري را استخدام كند، و يكي بر ديگري استعلا و بزرگي بفروشد، و در نتيجه كار بشر به اين‌جا برسد كه فسادش تري و خشكي عالم را پر كند، و حرث و نسل را نابود نموده، همان اجتماعي كه دواي دردش بود، درد بي‌درمانش شود.