مبانی قانون و قانون‌گذاری در اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 85

(204) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

هرجا كلمه «فَرَض» در مورد رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله در قرآن آمده، و با حرف «عَلي» متعدي شده، دلالت دارد بر وجوب آن عمل بر همه امت، كه رسول خدا هم داخل آنان است، و هرجا اين كلمه در مورد آن جناب به وسيله حرف لام آمده، دلالت دارد بر اين‌كه آن عمل براي آن جنـــاب ممنـوع و حرام نيست.

معنــاي آيــه «قَــدْ فَــرَضَ اللّهُ لَكُــمْ تَحِلَّةَ اَيْمانِكُــمْ،» اين اســت كه خداي تعالي راه چــاره شكستن سوگند را كه همان دادن كفــاره است براي شمــا بيان كــرده است.

در نتيجه معناي آيه چنين مي‌شود: خداي تعالي براي شما تقدير كرد ـ گويي شكستن سوگند سود و بهره‌اي است كه خداي تعالي به انسان داده، و از آن منع نفرموده، چون فرمود: «لَكُم»، و نفرمود: عليكم ـ كه سوگند خود را با دادن كفاره بشكنيد، و خدا ولي شما است، چون تدبير امورتان به دست او است، و او است كه

راه قانوني شكستن سوگندها (205)

برايتان تشريع احكام مي‌كند و هدايتتان مي‌نمايد، و او است داناي فرزانه. (1)

حكم و كفاره شكستن سوگندها و عهد و پيمان‌ها

«لا يُؤاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ في اَيْمنِكُمْ وَ لكِنْ يُؤاخِذُكُمْ بِما عَقَّدْتُّمُ الاَْيْمنَ فَكَفّرَتُهُ أِطْعامُ عَشَرَةِ مَسكينَ مِنْ أَوْسَطِ ما تُطْعِمُونَ أَهْليكُمْ أَوْكِسْوَتُهُمْ أَوْ تَحْريرُ رَقَبَةٍ فَمَــنْ لَّمْ يَجِــدْ فَصِيــامُ ثَلثَةِ أَيّامٍ ذلِكَ كَفّــرَةُ أَيْمنِكُمْ أِذَا حَلَفْتُمْ وَاحْفَظُوآا اَيْمنَكُـمْ كَذلِكَ يُبَيِّـنُ اللّهُ لَكُمْ ءَايتِهِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ،»

(206) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام