مبانی قانون و قانون‌گذاری در اسلام از دیدگاه قرآن و حدیث صفحه 92

با اين بيان معناي جمله «وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللّهَ عَلَيْكُمْ كَفيلاً،» روشن مي‌شود، زيرا

وفا به عهداللّه، و نهي از نقض سوگندها (221)

شخص سوگند خورده وقتي مي‌گويد: به خدا قسم فلان كار را مي‌كنم، و يا نمي‌كنم وعده خويش را به نوعي بر خداي سبحان معلق مي‌كند، و خدا را در وفاي به آن، كفيل از طرف خــود مي‌نمايــد، و اگر با اين حال سوگنــد خود را بشكنـد و به آن عهــد وفا نكنـد بايد كفيلش او را عقوبت كند، پس در نقــض سوگند اهانتــي به ساحت عزت خدا كرده است.

عــلاوه بر ايــن نقــض ســوگنــد و عهــد هــر دو يــك نــوع انقطــاع و جدايــي از خــداي سبحــان اســـت بعــد از تأكيــدي كــه بــه اتصــال بــه او نمــوده اســت.

پس جمله «وَ قَدْ جَعَلْتُمُ اللّهَ...،» چنين افاده مي‌كند كه اين عمل مبغوض خداست و خــدا از آن آگاه است. (1)

(222) مباني قانون و قانون‌گذاري در اسلام

قسم‌هاي خود را وسيله غدر و نيرنگ و خيانت قرار ندهيد!

«وَ لا تَكُونُوا كَالَّتي نَقَضَتْ غَزْلَها مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ اَنْكاثا تَتَّخِذُونَ اَيْمانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ اَنْ تَكُونَ اُمَّةٌ هِيَ اَرْبي مِنْ اُمَّةٍ اِنَّما يَبْلُوكُمُ اللّهُ بِه وَ لَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيمَةِ ما كُنْتُمْ فيهِ تَخْتَلِفُونَ،»

«و چون آن كس كه رشته خود را از پس تابيدن پنبه و قطعه قطعه كند مباشيد كه قسمهايتان را ما بين خودتان براي آن‌كه گروهي بيشتر از گروه ديگر است دستاويز فريب كنيدن، حق اين است كه خدا شما را به قسم‌ها امتحان مي‌كند و روز قيامت مطالبــي را كه در مــورد آن اختلاف داشته‌ايــد برايتان بيان مي‌كند.»