اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 104

انّها تنشق من المجرة: آسمانها از كهكشان جدا مي‌شود!.

اين حديث پرمعني و قابل دقت است: و از معجزات علمي محسوب مي‌شود: كه از حقيقتي پرده برمي‌دارد كه در آن زمان هيچ يك از دانشمندان به آن نرسيده بودند و آن اين كه دانشمندان فلكي امروز با مشاهدات نجومي خود به وسيله تلسكوب هاي عظيم و نيرومند ثابت كرده‌اند كه عالم مجموعه‌اي است از كهكشان ها و هر كهكشان مجموعه‌اي است از منظومه‌ها و ستارگان: و به همين دليل آنها را شهرهاي ستارگان مي‌نامند: كهكشان راه شيري معروف كه با چشم قابل مشاهده است مجموعه عظيم و دايره‌مانندي از همين منظومه‌ها و ستارگان است: يك طرف از آن بقدري از ما دور است كه ستارگانش را به صورت ابري سفيد مي بينيم: ولي در واقع مجموعه نقاط نوراني نزديك به هم است.

اما آن طرفش كه به ما نزديك است ستارگانش قابل رؤيت مي‌باشد: و همين ستارگاني است كه ما در آسمان شب مي بينيم: و به اين ترتيب منظومه شمسي ما جزء اين مجره (كهكشان) است.

مطابق روايت فوق: اميرمؤمنان علي عليه السلام مي‌فرمايد: در آستانه قيامت اين كواكب را كه ما مشاهده مي كنيم از كهكشان جدا مي‌شود: و نظام همگي به هم مي‌خورد.

چه كسي آن زمان مي‌دانست كه ستارگاني كه ما مي بينيم در واقع جزء اين كهكشان راه شيري (مجره) است جز كسي كه قلبش به عالم غيب مربوط باشد و از سرچشمه علم خدا سيراب گردد. «1

بخش 3 قرآن و آفرينش زمين وجمادات‌

اشاره

بخش 3 قرآن و آفرينش زمين وجمادات جمادات كه در برابر چشمان ما انسان ها، خود نمائي مي كنند، تشكيل و تشكل يافتن، هر يك از آنها و همه اين كوه و دشت و كويرها و دره و سنگ و شنزارهاوو ...، داستان ها و سرگذشت‌هاي ممتد و تاريخي دارد كه متخصصين فن براي اطلاع يافتن و پي بردن به زواياي گوناگون آن، سفرهاكرده و زحمتها كشيده و عمرها فدا كرده و آزمايشها نموده اند كه آن سرش ناپيدا!.

ما در اين بخش و بخش‌هاي ديگر، بيشتر به آيات قرآن و گفته آن، تكيه داريم

1- آفرينش زمين در دو روز

1- آفرينش زمين در دو روز در مورد كيفيت آفرينش و شكل گيري زمين و كروي بودن وكوههاو منافع آن وو ..، آياتي در قرآن كريم آمده است كه با اكتشافات روز، مطابقت دارد، و دقت در اين آيات براي ما روشن مي نمايد، كه آورنده آن به مبدئي وابسته بوده است كه خود، آن را به وجود آورده است، براي درك اين اسرار به چند آيه ذيل، دقت نمائيد.

1- ... قُلْ أَ ئنَّكُمْ لَتَكْفُرُونَ بِالَّذِي خَلَقَ الأَرْض في يَوْمَينِ وَ تجْعَلُونَ لَهُ أَندَاداً ذالِكَ رَبُّ الْعالَمينَ (9) وَ جَعَلَ فيها رَوسيَ مِن فَوْقِها وَ بَرَك فِيها وَ قَدَّرَ فيها أَقْواتَها في أَرْبَعَةِ أَيَّامً سواءً لِّلسَّائلينَ (10) «1»

بگو: آيا شما به آن كس كه زمين را در دو روز آفريد كافر هستيد و براي او همانندهايي قرارمي‌دهيد؟! او پروردگار جهانيان است! او در زمين كوه‌هاي استواري قرار داد و بركاتي در آن آفريد و موادّ غذايي آن را مقدّر فرمود،- اينها همه در چهار روز بود- درست به اندازه نياز تقاضا كنندگان!.

در گذشته گفتيم كه منظور از «يوم- روز» در اين آيات به معناي دوران مي باشد حالا اين دوران هاچقدر طول كشيده ميليون يا ميلياردها سال؟ فقط خود او مي داند، ولي آوردن اين آيات در اين كتاب صرفاً به خاطر اين است كه معلوم گردد قرآن در