اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 145

نزول قرآن بلكه قرن‌هاي زياد بعد از آن، بشريت از مفاد آن بي خبر بود كه با گذشت زمان بتازگي مسئله كربن گيري گياهان و رستاخيز انرژيها كشف و به محافل علمي، ارائه گرديد و قسمتي از آن آيه مباركه تفسير گرديد، اي بنازم به اين علوم بي پايان قرآن و آورنده آن.

الَّذِي جَعَلَ لَكم مِّنَ الشجَرِ الأَخْضرِ ناراً فَإِذا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ (80) «1» 80- همان كسي كه براي شما از درخت سبز آتش آفريد: و شما به وسيله آن آتش مي افروزيد.

رستاخيز انرژيها!

آيه مورد بحث از سوره يس- همان قلب قرآن- است: شرح بيشتر و گوياتري در باره همين مسأله مطرح مي كند: آن خدائي كه براي شما از درخت سبز آتش آفريد و شما به وسيله آن، آتش مي افروزيد قادر است كه بر اين استخوانهاي پوسيده بار ديگر لباس حيات بپوشاند (الَّذِي جَعَلَ لَكم مِّنَ الشجَرِ الأَخْضرِ ناراً فَإِذا أَنتُم مِّنْهُ تُوقِدُونَ (80) «2»

چه تعبير عجيب و جالبي كه هر قدر در آن بيشتر دقيق شويم معاني عميق تري به ما ارائه مي‌دهد؟! اصولا بسياري از آيات قرآن داراي چندين معني است: بعضي ساده براي فهم عامه مردم در هر زمان و هر مكان: و بعضي عميق براي خواص: و سرانجام بعضي كاملا عميق تر براي زبده‌هاي خواص: و يا اعصار و قرون ديگر و آينده هاي دور. در عين حال اين معاني با هم منافاتي ندارد و در آن واحد در يك تعبير پر معني جمع است.

نخستين تفسيري كه بسياري از مفسران پيشين براي آن ذكر كرده‌اند و معني ساده و روشني است كه براي عموم مردم قابل فهم مي‌باشد اين است كه: در اعصار قديم در ميان عربها اين امر رائج بود كه براي آتش افروختن از چوب درختان مخصوص بنام مرخ و عفار كه در بيابانهاي حجاز مي‌روئيده استفاده مي كردند.

مرخ (بر وزن چرخ) و عفار (بر وزن تبار) دو نوع چوب آتش زنه بود كه اولي را زير قرار مي‌دادند و دومي را روي آن مي‌زدند: و مانند سنگ آتش زنه جرقه از آن توليد