اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 32

فَإِذاا جاءَ وَعْدُ أُولاهُما بَعَثْنا عَلَيْكمْ عِباداً لَّنا أُولي بَأْسٍ شدِيدٍ فَجاسوا خِلالَ الدِّيارِ وَ كانَ وَعْداً مَّفْعُولًا (5) «1»

هنگامي كه نخستين وعده فرا رسد، گروهي از بندگان پيكارجوي خود را بر ضدّ شما بر مي انگيزيم (تا شما را سخت در هم كوبند؛ حتي براي به دست آوردن مجرمان)، خانه‌ها را جستجو مي كنند؛ و اين وعده‌اي است قطعي!

بعض اصحاب ما روايت مي كند، نزد أبي عبد اللّه عليه السلام نشسته بودم بناگه اين آية (فوق) را خواند گفتيم: فدايت شويم، اين (بندگان خدا) كيانند؟، سه مرتبه فرمود:

هم والله أهل قم به خدا قسم آنها اهل قم هستند.

9- اگر با شما بجنگند فرار مي كنند

لَن يَضرُّوكمْ إِلّا أَذًي وَ إِن يُقاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الأَدْبارَ ثُمَّ لا يُنصرُونَ (111) ضُرِبَت عَلَيهِمُ الذِّلَّةُ أَيْنَ ما ثُقِفُوا إِلّا بحَبْلٍ مِّنَ اللَّهِ وَ حَبْلٍ مِّنَ النَّاسِ وَ باءُو بِغَضبً مِّنَ اللَّهِ وَ ضُرِبَت عَلَيهِمُ الْمَسكَنَةُ ذالِك بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ باياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الأَنبِياءَ بِغَيرِ حَقًّ ذالِك بِما عَصوا وَّ كانُوا يَعْتَدُونَ (112) «2»

آنها [: اهل كتاب، مخصوصا» يهود] هرگز نمي‌توانند به شما زيان برسانند، جز آزارهاي مختصر؛ و اگر با شما پيكار كنند، به شما پشت خواهند كرد (و شكست مي‌خورند)؛ سپس كسي آنها را ياري نمي كند.

هر جا يافت شوند، مهر ذلت بر (پيشاني) آنان خورده است؛ مگر با ارتباط به خدا، (و تجديد نظر در روش ناپسند خود،) و (يا) با ارتباط به مردم (و وابستگي به اين و آن)؛ و به خشم خدا، گرفتار شده‌اند؛ و مهر بيچارگي بر آنها زده شده؛ چرا كه آنها به آيات خدا، كفر مي ورزيدند و پيامبران را بناحق مي كشتند. اينها بخاطر آن است كه گناه كردند؛ و (به حقوق ديگران،) تجاوز مي‌نمودند.

اين آيه به مسلماناني كه از طرف قوم كافر خود تحت فشار قرار گرفته بودند و آنها را به خاطر پذيرفتن اسلام نكوهش و احيانا تهديد مي كردند بشارت مي‌دهد كه مخالفان هرگز نمي‌توانند زياني به آنان برسانند: و زيان آنها بسيار جزئي و كم اثر خواهد بود: و از بدگوئي زباني و مانند آن تجاوز نمي كند