اسلام فراتر از زمان‌ صفحه 58

نشان مي دهند كه «نقطه واحد» كه تمام ماده جهان را در برمي گيرد مي بايستي

«حجم صفر» و «تراكم بي كران» داشته باشد. جهان از طريق انفجار واحد با حجم صفر شكل گرفت. اين انفجار بزرگ كه نماد شروع جهان بود به نظريه «انفجار بزرگ» () نامگذاري و اين فرضيه به اين نام شناخته شده است. لازم به ياد آوري است كه «حجم صفر» عبارتي است كه جهت كاربردهاي توصيفي بكار مي رود.

علم قادر است مفهوم «نيستي» را، كه ماوراي محدوده فكري بشر مي باشد، تنها از طريق توصيف آن بعنوان «نقطه با حجم صفر» معين كند. در حقيقت «نقطه بدون حجم» به معناي «نيستي» مي باشد. جهان از نيستي بوجود آمده است. به بيان ديگر جهان آفريده شده است.

فرضيه انفجار بزرگ نشان مي داد كه در ابتدا تمام اجسام در جهان از يك منشاء بوجود آمده و سپس از يك ديگر جدا شدند. اين حقيقت كه توسط فرضيه انفجار بزرگ آشكار گرديد، 14 قرن پيش در قرآن، زماني كه مردم دانش كمي درباره جهان داشتند، به آن اشاره شد:

آيا كافران نديدند كه زمين و آسمانها بسته بود ما آنها را گشوديم و از آب هرچيز را زنده گردانديم چرا باز به خدا ايمان نمي آورند؟ (سوره الانبياء، آيه 30.

همانطور كه در اين آيه به آن اشاره شد، همه چيز حتي «زمين و آسمان» كه هنوز آفريده نشده بودند توسط انفجار بزرگ از نقطه‌اي واحد بوجود آمد و جهان كنوني را با جدا شدن از يك ديگر شكل داد.

هنگامي كه ما گفته هاي اين آيه را با نظريه انفجار بزرگ مقايسه مي كنيم، به اين نكته پي مي بريم كه اين دو فرضيه كاملًا با يك ديگر تطبيق دارند. با اين وجود انفجار بزرگ بعنوان فرضيه علمي، تنها در قرن بيستم مطرح شد.

انبساط جهان يكي از بزرگترين مدركي است كه جهان از هيچ آفريده شده است.

اگرچه اين واقعيت تا قرن بيستم توسط علم كشف نشد، اما خداوند واقعيت اين امر را براي ما در 1400 سال پيش در قرآن فاش كرد:

كاخ آسمان رفيع را ما بقدرت خود برافراشتيم و مائيم كه بر هر كار عالم مقتدريم و