زندان و تبعید در اسلام صفحه 112

نشود. از همین‌رو، لزوم جدایی جوان‌های ساده و بی‌خبر از افراد منحرف و کار کشته و فاسد و تبهکار، آشکار می‌شود؛ زیرا معاشرت زیاد، قطعا مؤثر است و آن‌وقت زندان که برای اصلاح مهیّا گشته است، تبدیل به محل [آموزش] فساد و افساد می‌شود. «1»

از علمای اهل سنت، ابن عابدین نیز به ضرورت جدایی نوجوانان از بزرگسالان تصریح کرده است. «2»

از موارد حبس کودکان- که بعدا خواهد آمد- الف) حبس کودکان شورشیان است؛ همانطور که علامه، «3» عاملی «4» - از فقهای شیعه- و فیروزآبادی «5» و ابن قدامه «6» - از اهل سنت- بیان کردند.

ب) حبس کودکان کفّار، در صورتی که ادّعای رویش مو (بلوغ) شود؛ «7»

ج) حبس تأدیبی اطفال.

همانطور که سرخسی، «8» حموی «9» و ابن عابدین «10» آن را بیان داشتند.

______________________________
(1)- ولایة الفقیه، ج 2، ص 455.
(2)- الدرّ المختار، ج 4، ص 347.
(3)- قواعد الأحکام، ج 2، ص 211.
(4)- مفتاح الکرامه، ج 10، ص 106.
(5)- التنبیه، ص 229.
(6)- المغنی، ج 8، ص 115؛ والامّ، ج 4، ص 219؛ المجموع، ج 19، ص 206؛ حلیة العلماء، ج 7، ص 617؛ الوجیز، ج 2، ص 165.
(7)- مختلف الشیعة، ج 9، ص 331؛ روضة المتقین، ج 10، ص 353.
(8)- المبسوط، ج 20، ص 91.
(9)- غمر عیون البصائر، ج 220.
(10)- مختلف الشیعة، ج 9، ص 331؛ روضة المتقین، ج 10، ص 353.