زندان و تبعید در اسلام صفحه 159

7. شرارت

تبعید اشرار. تبعید اشرار برای تأدیب و دفع و جلوگیری از شرارت‌های اوست؛ همان‌طور که بعضی از علمای عامه گفته‌اند؛ ولی از فقهای شیعه کسی چنین فتوایی نداده است، اما حاکم شرع می‌تواند در چنین موارد حکم کند. «1»

8. محاربه

محارب کسی است که سلاح حمل می‌کند و مشکوک و متهم است. «2»

قرآن کریم می‌فرماید: (إِنَّمٰا جَزٰاءُ الَّذِینَ یُحٰارِبُونَ اللّٰهَ وَ رَسُولَهُ وَ یَسْعَوْنَ فِی الْأَرْضِ فَسٰاداً … أَوْ یُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ)؛ «3» مجازات کسانی که با خدا و رسولش محاربه می‌کنند و در زمین به فساد می‌کوشند … یا از آن سرزمین تبعید شوند.

روایات زیادی دربارۀ تعریف محارب و حکم آن وارد شده است؛ از جمله جمیل بن درّاج می‌گوید: از امام صادق علیه السّلام دربارۀ آیۀ (إِنَّمٰا جَزٰاءُ الَّذِینَ … ) پرسیدم: کدام یک از این حدودی که خداوند عز و جل نام برده، بر آنان جاری می‌شود؟ فرمود: به نظر امام بستگی دارد؛ هر کدام خواست؛ یا قطع می‌کند یا بر دار می‌کشد یا تبعید می‌کند یا می‌کشد.

______________________________
(1)- غایة المأمول شرح التاج الجامع للأصول، ج 3، ص 32.
(2)- النهایة للطوسی، ص 720؛ موارد السجن، ص 354.
(3)- مائده، آیۀ 33.