زندان و تبعید در اسلام صفحه 98

گفتار چهارم: حق رفاه

منشأ این حق، حکمی است که در ضمن نامۀ علی علیه السّلام به قاضی اهواز آمده است: «دستور بده زندانیان را شب‌ها به فضای باز زندان بیاورند تا گردش کنند و قدم بزنند.» «1»

بعضی از فقها گفته‌اند: امام به دقت و با کمال انصاف، امور معیشتی و دیگر نیازهای زندانیان را در نظر می‌گیرد و به خوبی آنان را اداره می‌کند. «2»

برخی از معاصران گفته‌اند: لازم است امام، نیازهای کلّی زندانیان از قبیل امور معیشتی، دارو، تهویۀ خوب زندان و لباس‌های تابستانی، را برآورده کند. یکی از متفکران می‌گوید: ساختمان زندان باید مناسب و دارای وسائل گرمازا و خنک‌کننده باشد، تا زندانی کاملا در آسایش باشد. «3»

این مطلب از آن‌جا فهمیده می‌شود که رسول اکرم صلّی اللّه علیه و آله زندانیان را در خانه‌های معمولی که مردم در آن زندگی می‌کردند و همه امکانات داشت، جا می‌داد. آن حضرت، اسیران جنگی را- که حکمشان قتل بود- در خانه‌های معمولی زندانی کرد، در میان صحابه تقسیم کرد تا در خانه‌های خود نگه دارند و در برخی موارد آنان را در یک خانه زندانی می‌کرد؛ چنان‌که چند تن از آنان را در خانۀ زنی از بنی نجار زندانی کرد. «4»

______________________________
(1)- دعائم الاسلام، ج 2، ص 532.
(2)- احکام السجون، ج 134، ص 117؛ موارد السجن، ص 498.
(3)- احکام السجون، ج 134، ص 117؛ موارد السجن، ص 117.
(4)- احکام السجون، ص 117؛ موارد السجن، ص 499.