عرشیان فرش‌نشین: نقدی بر کتاب آیه تطهیر و ارتباط آن با عصمت ائمه صفحه 24

سایر اوصاف او را اثبات کرد. همچنین با همین شیوه نبوت عامه و نبوت خاصه پیامبر اکرم (ص) را ثابت کرد. هنگامی که نبوت پیامبر (ص) و اینکه کتاب آن حضرت، قرآن است، ثابت شد، از آن پس می‌توان در اقامه دلیل بر گزاره‌های اعتقادی، از آیات قرآن نیز بهره گرفت.

بنابراین برای بهره‌گیری از آیات قرآن در اثبات گزاره‌های اعتقادی، چندین گزاره اعتقادی مهم وجود دارد که تنها راه اثبات آنها دلیل عقلی است. آری، خداوند در قرآن کریم در دعوت به توحید و خداپرستی و سایر گزاره‌های اعتقادی که به آنها اشاره شد، دلیل‌های عقلی به کار می‌برد و به پیامبر خود نیز آموزش می‌دهد که چگونه با استفاده از این دلیل‌ها، غیر مؤمنان را به توحید و سایر گزاره‌های اعتقادی دعوت کند؛ برای نمونه در دعوت به توحید در خالقیت، به پیامبر خود می‌فرماید: « قُلِ اللهُ خالِقُ کُلِّ شَیْءٍ وَ هُوَ الْواحِدُ الْقَهَّارُ» ؛ «بگو خدا آفریننده همه چیز است و اوست یکتا و حاکم بر همه چیز» . (رعد:١۶)

این آیه دارای یک دلیل عقلی است: موجودی که آفریدگار تمام موجودات باشد، فقط یکی است و نمی‌تواند دو موجود چنین وصفی را داشته باشند؛ زیرا اگر دو موجود چنین وصفی را داشته باشند، معلوم می‌شود که هر کدام به تنهایی آفریدگار تمام موجودات نیستند. بلکه آفریدگار بخشی از آنهایند. به دیگر سخن اگر موجودی آفریننده تمام موجودات شد، دیگر موجودی باقی نمی‌ماند تا آفریننده دوم، آن را بیافریند. پس اگر موجودی باقی مانده است تا آفریدگار دوم آن را بیافریند، معلوم می‌شود آفریدگار اول آفریننده همه موجودات نبوده