عرشیان فرش‌نشین: نقدی بر کتاب آیه تطهیر و ارتباط آن با عصمت ائمه صفحه 30

در مسند خود (1)، حاکم در مستدرک(2)، و ابن‌حبان در کتاب صحیح خود(3)، البته با عبارت‌های مختلف، از پیامبراکرم (ص) نقل کرده‌اند که حضرت فرمود: «

مَنْ ماتَ وَ لَیسَ لَه إمامٌ مَاتَ مِیتةَ الْجاهلِیة » ؛ «هرکس بمیرد درحالی‌که برای او امامی نباشد، به مرگ جاهلیت مرده است» .

شیخ صدوق این روایت را به این صورت نقل می‌کند که حضرت فرمود: «

مَنْ مَاتَ وَ لَمْ یَعْرِفْ إِمَامَ زَمَانِهِ مَاتَ مِیتَةً جَاهِلِیَّة » (4)؛ «هرکس بمیرد درحالی‌که امام زمان خویش را نشناخته باشد، به مرگ جاهلیت مرده است» .

این سخن پیامبر اکرم (ص) به خوبی اهمیت شناخت امام را بر هر مسلمانی آشکار می‌سازد. بنابراین بر هر مسلمانی واجب است برای اینکه مرگ او، مرگ دوران جاهلیت نباشد، هم شخص، و هم اوصاف امام زمان خود را کامل بشناسد.

از این روایت به خوبی استفاده می‌شود که هر زمانی، امامی دارد و از

آنجا که امامت منصبی الهی است (5)و نصب و عزل امام به دست خداست،

1- مسند، احمد بن حنبل، ج ٢٨، ص ٨٨.

2- المستدرک علی الصحیحین، محمد بن عبدالله حاکم، ج١، صص١۵٠ و ٢٠٣.

3- صحیح ابن‌حبان، محمد بن حبان، ج ١٠، ص ۴٣۴.

4- کمال‌الدین، شیخ صدوق، ج٢، ص۴٠٩.

5- این نکته که امامت یک منصب الهی است با ادله فراوانی همراه است: یکی از این ادله آیه ١٢۴ سوره بقره است که خداوند پس از آزمایش حضرت ابراهیم خطاب به او می‌فرماید: قالَ « إِنِّی جاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّیَّتِی قالَ لا یَنالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ» ؛ «خداوند به او فرمود: من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم. ابراهیم گفت از دودمان من [نیز امامانی قرار بده] خداوند فرمود: پیمان من به ستمکاران نمی‌رسد» . بقره:١٢۴ خداوند در این آیه، امام قراردادن او را به خود نسبت می‌دهد و ابراهیم علیه السلام نیز تنها راه امام شدن را نصب خداوند متعال می‌داند. ازاین‌رو سؤال می‌کند آیا این نصب شامل خاندانم می‌شود یا نه؟