آداب سخن و سخنوری صفحه 117

مبلغ بهترین و عالمترین است.

مثلًا: در محفلی که مستمعین آن فقط سخن از امام زمان (ع) را می‌پسندند و یا مبلّغ می‌داند برای جذب و حفظ آنان باید از نظام جمهوری اسلامی و یا از بعضی مسئولین صراحتاً انتقاد کند و یا از بعضی علمای دین که رویه فکری خاص خود را دارند انتقادهای تند کند و البته در این موقع احسنت گویان به او فراوان و موجبات خوشآیند آنان فراهم است ولیکن همین شخص حاضر نیست که فسق آشکار را در همین افراد صراحتاً تذکر دهد و در جهت اصلاح آنان برآید؛ چرا که این چنین تذکری آنان را آزرده خواهد کرد و دیگر از او تمجید نخواهند نمود. اگر چه این مبلغ محترم برای این کوتاهی خود توجیهاتی هم دارد که اگر چنین است حفظ حرمت علمای دین و اصل نظام اسلامی که بر مبنای محبت و مودت به اهل بیت پیامبر (ص) پایه‌ریزی شده است دلایل فراوان و مهمی را دارد. پس اگر فردی توجیهاتی را می‌بیند باید این دلایل روشن را هم ببیند.

روایات:

1- پیامبر اکرم (ص) فرمودند:

الْحَقُّ ثَقِیلٌ مُرٌّ وَ الْبَاطِلُ خَفِیفٌ حُلْوٌ وَ رُبَّ شَهْوَةِ سَاعَةٍ تُورِثُ حُزْناً طَوِیلا (1)

حق سنگین و تلخ است و باطل سبک و شیرین، و چه بسا خواهش کم و محدود که حزنی طولانی را به بار می‌آورد.

1- بحار الانوار، 77/ 82