آداب سخن و سخنوری صفحه 22

5. علم برای عمل و تزکیه نفس‌

اشاره

(یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ ما لا تَفْعَلُونَ* کَبُرَ مَقْتاً عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا ما لا تَفْعَلُونَ) (1)

ای کسانی که ایمان آورده‌اید، چرا چیزی می‌گویید که انجام نمی‌دهید؟ نزد خدا سخت ناپسند است که چیزی را بگویید و انجام ندهید.

(وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لکِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَی الأَرْضِ وَ اتَّبَعَ هَواهُ فَمَثَلُهُ کَمَثَلِ الْکَلْبِ إِنْ تَحْمِلْ عَلَیْهِ یَلْهَثْ أَوْ تَتْرُکْهُ یَلْهَثْ ذلِکَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِنا فَاقْصُصِ الْقَصَصَ لَعَلَّهُمْ یَتَفَکَّرُونَ) (2)

و اگر می‌خواستیم، قدر او را به وسیله آن] آیات [بالا می‌بردیم، امّا او به زمین] دنیا [گرایید و از هوای نَفْس خود پیروی کرد. از این رو داستانش چون داستان سگ است] که [اگر بر آن حمله‌ور شوی زبان از کام برآورد، و اگر آن را رها کنی] باز هم [زبان از کام برآوَرَد. این، مَثَل آن گروهی است که آیات ما را تکذیب کردند. پس این داستان را] برای آنان [حکایت کن، شاید که آنان بیندیشند.

1- صف، 2- 3

2- اعراف، 176