آداب سخن و سخنوری صفحه 24

روایات‌

1- امام علی (ع) می‌فرماید:

اعْقِلُوا الْخَبَرَ إِذَا سَمِعْتُمُوهُ عَقْلَ رِعَایَةٍ لا عَقْلَ رِوَایَةٍ فَإِنَّ رُوَاةَ الْعِلْمِ کَثِیرٌ وَ رُعَاتَهُ قَلِیلٌ. (1)

وقتی خبری را می‌شنوید آن را برای عمل حفظ کرده و بر روی آن تعقل کنید نه برای نقل به دیگران، به‌درستی که راویان علم بسیارند و عمل کنندگان به آن کم.

2- امام علی (ع) می‌فرماید:

انَّما زُهدُ الناسِ فِی طَلَبِ الْعِلْمِ کَثْرِةُ ما یَرَوْنَ مِنْ قِلَّةِ مَنْ عَمِلَ بِما عَلِمَ (2)

این‌که مردم علاقه‌ای به طلب علم (معارف دینی) ندارند به خاطر این است که بسیار می‌بینند، عالمان کمتر به علمشان عمل می‌کنند.

3- امام صادق (ع) می‌فرماید:

إِنَّ الْحَسْرَةَ وَ النَّدَامَةَ وَ الْوَیْلَ کُلَّهُ لِمَنْ لَمْ یَنْتَفِعْ بِمَا أَبْصَرَهُ وَ لَمْ یَدْرِ مَا الأَمْرُ الَّذِی هُوَ عَلَیْهِ مُقِیمٌ أَ نَفْعٌ لَهُ أَمْ ضَرٌّ. (3)

حسرت و ندامت و ویل بر کسی است که از آنچه می‌داند نفع نبرد (و عمل نکند) و کسی که نداند، آنچه را دارد، به نفع اوست یا به ضرر او؟

4- امام صادق (ع) فرمود:

إِنَّ الْعَالِمَ إِذَا لَمْ یَعْمَلْ بِعِلْمِهِ زَلَّتْ مَوْعِظَتُهُ عَنِ الْقُلُوبِ کَمَا

1- نهج البلاغه، حکمت (ص) 4

2- غررالحکم، 1/ 300

3- بحار الانوار، 6 (ص)/ 218