آداب سخن و سخنوری صفحه 41

2. برنامه‌ریزی و تدوین بحث قبل از جلسه‌

اشاره

(اذْهَبْ أَنْتَ وَ أَخُوکَ بِآیاتِی وَ لا تَنِیا فِی ذِکْرِی* اذْهَبا إِلی فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغی* فَقُولا لَهُ قَوْلًا لَیِّناً لَعَلَّهُ یَتَذَکَّرُ أَوْ یَخْشی* قالا رَبَّنا إِنَّنا نَخافُ أَنْ یَفْرُطَ عَلَیْنا أَوْ أَنْ یَطْغی* قالَ لا تَخافا إِنَّنِی مَعَکُما أَسْمَعُ وَ أَری) (1)

تو و برادرت معجزه‌های مرا] برای مردم [ببرید و در یادکردنِ من سستی مکنید. به سوی فرعون بروید که او به سرکشی برخاسته، و با او سخنی نرم گویید، شاید که پند پذیرد یا بترسد.» آن دو گفتند: «پروردگارا، ما می‌ترسیم که] او [آسیبی به ما برساند یا آنکه سرکشی کند.» فرمود: «مترسید، من همراه شمایم، می‌شنوم و می‌بینم،

در هر کاری، داشتن طرح و برنامه امری معقول است و انسان‌های موفق همیشه دارای طرح و برنامه و تدبیر برای زندگی هستند. روشن است که داشتن برنامه و تدبیر با توکل و اعتقاد به تأثیر گذار بودن قدرت لایزال الهی منافات ندارد.

یکی از مسائل مهم برای هر سخنران و یا معلم این است که، در هر

1- طه، 42- 46