آداب سخن و سخنوری صفحه 43

ایجاد شبهه‌

کسانی که بدون تدبیر و تفکر سخن می‌گویند، معمولًا مطالب سؤال برانگیز را، بدون پرداختن بجا و صحیح به جواب آن، در منابر مطرح می‌کنند که در موارد خاصی این شبهات سال‌ها در ذهن مخاطب باقی مانده و به پاسخ قانع کننده‌ای هم نمی‌رسد و یا از اهل فن و عالمان دین نمی‌پرسد. پس با توجه به آثار سوء سخنرانی‌های بدون تدبیر و برنامه، باید از آن جداً پرهیز نمود.

تمرین قبل از اجرا

مبلغ باید قبل از اجرا و پیاده کردن مبحث مورد نظر، تمرین کرده و مطالب را در ذهن خود مرور و در نزد خود بازگو نماید. خداوند نیز هنگامی که موسی (ع) را به پیامبری برگزید و معجزه‌ای را در اختیار او قرار داد، به موسی (ع) امر کرد تا در بیابان یکبار اجرا کند تا بعد از ورود بر فرعون با آمادگی کامل معجزه را در بین کفار پیاده نماید.

(وَ أَلْقِ عَصاکَ فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ کَأَنَّها جَانٌّ وَلَّی مُدْبِراً وَ لَمْ یُعَقِّبْ یا مُوسی لا تَخَفْ إِنِّی لا یَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلُونَ) (1)

و عصایت را بیفکن. پس چون آن را همچون ماری دید که می‌جنبد، پشت گردانید و به عقب بازنگشت. «ای موسی، مترس که فرستادگان پیش من نمی‌ترسند.

1- نمل، 10