آداب سخن و سخنوری صفحه 51

طبع انسان در پذیرش سخن دوست است و آنگاه که با فردی طرح دوستی بریزد و او را دوست داشته باشد در برابرش خاضع و نرم می‌شود و چه بسا به خاطر او تغییر روش داده و دست از خواسته‌های شخصی خود برمی‌دارد. مبلغ موفق آن است که منبر خود را از سخنرانی خشک به یک محفل انس تبدیل کند.

گاهی سخنرانان چنان روی منبر بر سر مردم فریاد می‌زنند که گویا کاملترین فرد عالم می‌خواهد بدترین انسان‌ها را توبیخ و برکارهای بد، آنان را مؤاخذه کند و حال آنکه می‌توان خود را هم یکی از آنان دانست و محفل را به بیان درد دلی تبدیل کرد که او و دیگران برای پیدا کردن راه حلی ساده جهت رفع مشکلات معنوی خود تشکیل داده‌اند.

البته سخنرانی‌هایی که صرفاً جنبه علمی و پژوهشی دارد و به صورت نتیجه تحقیقات علمی انجام می‌شود و یا جنبه سیاسی داشته و تحلیلگر سیاسی بیان می‌کند و یا آنان که صورت حماسی داشته و نیاز به شدّت و خشم و غضب در سخن است باید از منبرهای موعظه و تذکرات دینی استثنا شود و این بر مبلغین عزیز پوشیده نیست.

راه درست ایجاد انس با مخاطب‌

ارتباط برقرار کردن با مردم توسط روحانیون عزیز از چند راه ممکن است:

1- لحن سخنرانی‌ها را دوستانه قرار دهد.