آداب سخن و سخنوری صفحه 58

نمی‌دهند و ظاهر ناپسند او سخنان زیبا و کلمات ارزشمند دینی را هم زشت جلوه داده است.

مبلّغ و تجمل گرایی!

نظافت و پاکیزگی ظاهر غیر از تجمل گرایی است. روحانیون باید مراقب باشند به بهانه آراستگی ظاهر، اسیر لباس خاص و رنگ خاص نشده و این باعث کبر و خودنمایی و مشی با تکبر نشود. بعضی به جای نظافت و تمیزی، اسیر زیباگرایی شده‌اند و خطوط عمامه و رنگ عبا و قبا و مدل و رنگ نعلین و کیفیت راه رفتن برای آنها مهم‌تر جلوه کرده است.

رعایت زی طلبگی‌

زی طلبگی و روحانیت نیز از اموری است که مبلغ باید رعایت کند. بعضی با پوشیدن لباس نازک در تابستان به صورت دشداشه و نمایان شدن شکل زیرپوش آنها مخصوصاً وقتی باد و طوفان در شهر باشد چهره بسیار ناپسندی را به خود می‌گیرند که به نظر می‌رسد با زی و وقار طلبگی و مبلّغ دینی سازگار نیست و یا کمربند شلوار او که بزرگ و رنگی است از زیر دشداشه‌اش معلوم است و موی سرش از محاسنش بلندتر و دارای محاسنی ماشین کرده و خط گرفته می‌باشد که نشان از استفاده ابزاری از لباس روحانیت است، یعنی هرگاه لازم است لباس می‌پوشد و نوع آرایش خود را به‌گونه‌ای قرار داده که بدون لباس هم