آداب سخن و سخنوری صفحه 59

راحت و ناشناس درجامعه زندگی کند، گویا لباس برای آنان گاهی مفید و گاهی مضر است که در هر مکانی متناسب با آن، لباس می‌پوشند.

سخنرانی و بیان معارف دین توسط غیر ملبّسین‌

لازم است سخنی با عزیزانی داشته باشیم که سرمایه علمی خود را از حوزه علمیه واز علما و روحانیون بزرگ دارند ولی از پوشیدن لباس طفره می‌روند. البته اینان برای خود توجیهاتی دارند و بعضاً مع الاسف همچون گروه قبل (در نکته 2) لباس را مفید نمی‌دانند، ولی باید گفت، اولًا: اگر آن سرمایه علمی در معارف دینی از حوزه‌های علمیه و علما نبود شما و دیگر عزیزان چنین جایی نداشتید؛ پس لازم است همیشه و به همه کسانی که از سخنان شما بهره می‌برند توجه دهید که آنچه شما دارید و هستید مدیون چه ذخایر عظیم علمی هستید.

ثانیاً: سخنرانی‌ها و بیان معارف دینی با لباس شخصی، این ذهنیت را به جوانان القا می‌کند که می‌توان دین و معارف دینی را از غیر حوزه و روحانیت گرفت و ایجاد این فکر در جوانان، خطرناک و آثار شومی به بار خواهد آورد.

ثالثاً: سخنرانی بدون لباس روحانیت از طرف عزیزانی که سرمایه علمی خود را از حوزه و روحانیت دارند، باعث ایجاد حرکت خطرناکی در جامعه شده که سخنرانان دیگری با لباس‌های شخصی در هیئات و مساجد و غیره پیدا شده‌اند که سرمایه علمی- دینی نداشته و در نزد