آداب سخن و سخنوری صفحه 61

ج: کسی که در آن چه مفید نیست داخل شود.

د: کسی که در آنچه علم ندارد مراء و جدال کند.

ه: کسی که بی جهت خود را به مریضی بزند.

و: کسی که مصیبت زده نیست ولی به ظاهر خود نمی‌رسد.

ز: کسی که در حق، با اصحابش مخالفت کند.

ح: کسی که به رفتار پدرانش افتخار کند ولی از کردار نیک آنها دور است. (1)

3- امام علی (ع) فرمود:

التَّجَمُّلُ مِنْ اخْلاقِ الْمُؤْمِنینَ (2)

تجمل و آراستگی از اخلاق مؤمنین است.

4- امام علی (ع) فرمود:

النَّظِیفُ مِنَ الثِّیَابِ یُذْهِبُ الْهَمَّ وَ الْحَزَنَ وَ هُوَ طَهُورٌ لِلصَّلاة (3)

پاکیزگی در لباس، غم و غصه را از بین می‌برد و همان، طهارت و پاکی برای نماز است.

1- خصال، شیخ صدوق، 40 (ص)

2- غرر الحکم، 1/ 40

3- فروع کافی، 6/ 444