آداب سخن و سخنوری صفحه 68

2. خوف و رجاء

اشاره

(یا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً* وَ داعِیاً إِلَی اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِراجاً مُنِیراً) (1)

ای پیامبر، ما تو را] به سِمَتِ [گواه و بشارتگر و هشداردهنده فرستادیم، و دعوت‌کننده به سوی خدا به فرمان او، و چراغی تابناک.

(إِنَّا أَرْسَلْناکَ شاهِداً وَ مُبَشِّراً وَ نَذِیراً) (2)

] ای پیامبر، [ما تو را] به سِمَتِ [گواه و بشارتگر و هشداردهنده‌ای فرستادیم.

وظیفه انبیای الهی هدایت جامعه به سوی خداست. تعلیم دین و حکمت و تزکیه خلق از ناپاکی‌ها، از اهداف انبیا و مخصوصاً پیامبر اکرم (ص) است و برای رسیدن به این هدف بزرگ که در دعوت به‌سوی خدا و احیای قلوب مردم به نور ایمان تجلی یافته است، دو عنصر مهم و اساسی تأثیر مهمی دارند و آن بشارت به بهشت و نعمت‌های آن و انذار و ترساندن از عذاب الهی است.

از جمله صفات پیامبر اکرم (ص) «بشیر و نذیر» است، پس بر مبلّغ

1- احزاب، 45- 46

2- فتح، 8