آداب سخن و سخنوری صفحه 96

تعقیبات نماز، مناجات‌ها و یا احادیث پر بار اهل بیت (علیهم السلام) همه چیز نهفته است و فقط مراجعه، مطالعه و انس با آن است که نیاز یک مبلّغ را برطرف می‌کند.

در مراجعه به بعضی مجالس مشاهده می‌شود که مبلّغ و یا سخنران به‌گونه‌ای دور از مناسبت خاص سخن می‌گوید که به‌خوبی عدم مطالعه او در این مناسبت و عدم رجوعش به کتاب‌ها در این زمینه ملموس است، او از محفوظات گذشته خود در موضوعات متفرقه، وقت منبر و مجلس را پر می‌نماید.

توجه به مناسبت‌های ویژه متناسب با مستمعین‌

مبلّغ باید مناسبت‌های زمانی و مکانی را با حال مستمعین متناسب کرده و سخنی را مطرح کند که ضمن در برداشتن مناسبت‌های ویژه متناسب با مخاطب اعم از جوانان، زنان، دولت مردان، کارمندان، کارگران، معلمان و اساتید باشد.

درباره هر اندیشه و فکری و در اطراف موضوعات مرتبط با هر گروه، مطالب بسیاری است که می‌تواند مورد بحث قرار گیرد، ولی باید مهم‌ترین و بهترینش را انتخاب کرد.

پس در یک محفل، گزینه‌های متفاوت باید مد نظر مبلغ باشد:

1- مناسبت زمانی و مکانی

2- علم و ویژگی‌های مخاطبین

3- انتخاب موضوعی که متناسب با این دو باشد.