گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 128

از گناهانی که بخشوده نمی شود، گناهیست که کوچک شمرده شود و بگوید کاش گناه من همین می شد، پس گناهی را کوچک و بزرگ نشمار درست است که گناهان نسبت به یک دیگر کوچک و بزرگ دارد مثلًا نگاه به نامحرم از زناکوچک تر است اما خود در جای خود بزرگ است.

3- اجابت را در دعا مخفی نموده است، (و معیّن نکرده اجابت در کدام دعا و کجا ودر چه شرایطی است، در دعای طولانی جوشن کبیر و کمیل یا یکی از دعاهای تک سطری ماه مبارک رمضان ممکن است همان دعای نیم سطریا چند کلمه ای را جواب دهد پس هیچ دعایی را اندک مپندارید شاید همان مستجاب باشد.

درست است روایات دیگر، از نظر زمان وقت سحر و بین الطّلوعین و شبهای قدر و شبهای رمضان و. و.، همچنین اماکن مقدسه مانند حرم امام حسین علیه السلام و مسجدالحرام و. و. و درحال حضور قلب و آمادگی به مناجات با پروردگار، یا بعد از فلان نماز و فلان زیارت و دعا و جز این ها را، بیان داشته است، این روایات نوعی تعیین مصداق و تشویق اقدام به دعا و گرویدن به سوی خداوند است، اما دعائی که خواندن آن یقیناً مورد اجابت قرار خواهد گرفت، تعیین نشده است، پس نباید دعا را کوچک و بزرگ شمرد یا منتظر زمان و مکان یا حال و احوالی شد، زیرا جواب دهنده دعا در همه جاو هر زمان و در هر حال، بالای سر ماست.

4- بنده خود را در میان بندگان پنهان ساخته و علائم مشخصی برای آنها تعیین نکرده است، بدین جهت نباید به کسی کم احترامی یا بی محلی کرد، ممکن است آن کسی که تو او را به حساب نیاوردی، او بنده خاص و خالص خدا باشد.

بنابراین مبادا هیچ یک از بندگان خدا را خُرد وکم ارج بشمارید؛ زیرا چه بسا که همان از اولیای الهی باشد و شما ندانید. بنابراین چه بسا شما برای شخصی که ظاهراً انسان کاملًا عادی است زیاد مورد توجه قرار نداده و برایش نمی پردازید و وقت صرف نمی کنید ونیازهای او را برآورده نمی سازید، ممکن است او جزء