گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 227

و هنگامی که سر برمی داری مفهومش این است که مرا از این خاک بیرون آوردی، و مفهوم سجده دوم این است که مرا به این خاک باز می گردانی، و هنگامی که سر از سجده دوم برمی داری مفهومش این است که تو بار دیگر مرا از خاک، مبعوث خواهی کرد.(1)

عزیزان می دانیم که آب های زمینی همه از برکات باران آسمانی است، اگر مدتی باران آسمان قطع شود، زمین در مدت کمی، به یک پهنه خشک و بی آب وعلف وبایر، تبدیل می شود و قحطی و گرسنگی همه جا را فرا می گیرد.

پس حق داریم بگوئیم خدایا لعنت کن به آن گروهی که در کربلا گردهم آمدند و این برکات آسمانی را، به روی خاندان بهترین خلایق زمین بستند بگونه ای که در روایت آمده است که افراد این خاندان عصمت و طهارت، از شدت عطش میان زمین و آسمان را دود و غبار می دیدند مادران شیر ده یک قطره شیر در سینه نداشتند که بچه شان را سیراب کنند و پدران با شرمندگی نمی توانستند به روی بچه های تشنه و عطشان، نگاه کنند و در نهایت از جانشان گذشتند و به لقاءاللّه پیوستند.

ألالعنه اللّه علی القوم الظالمین.

1- قسمتی از این سخنرانی، از تفسیر نمونه ج: 13 ص: 225 ببعد مورد استفاده، قرار گرفته است.