گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 25

گناهکار روز، آیا برمی گردد که اورا ببخشد؟.

5- دارُم، از امام رضا علیه السلام، ازپدرانش علیهم السلام رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: التائب من الذنب کمن لا ذنب له.(1) توبه کننده از گناه مانند کسی است که گناه نکرده باشد.

6- شعبی گوید: شنیدم علی بن أبی طالب علیه السلام می فرمود: العجب ممن یقنط ومعه الممحاه! فقیل له: وما الممحاه؟ قال: الاستغفار.(2) تعجب از کسی است با وجود نابود کننده، مأیوس شود، گفته شد «ممحاه و» نابود کننده چیست؟! فرمود:

استغفار نمودن.

7- برادر دعبل، از امام رضا، از پدران بزرگوارش علیهم السلام از أمیر المؤمنین علیه السلام فرمود: تعطروا بالاستغفار لا تفضحکم روائح الذنوب.(3) خوشبوکنید خود را با استغفار، رسوا نسازد شمارا بوهای بد گناهان.

ابن عقبه، از پدرش، از أبی عبد الله علیه السلام در باره قول خدای عزوجل

" ثُمَّ تابَ عَلَیْهِمْ" قال: هی الاقاله. (أی هی الصفح عنه والاعراض عن ذنبه).(4) در مورد این آیه مبارکه فرمود: آن اقاله است یعنی درگذشتن از گناهکار و اعراض (و روگرداندن) از گناه اوست.

با توجه به روایات فوق و روایات بی شمار دیگر در این باره، برای ما مسجل می شود که خداوند عالم، بنده برگشت کننده را، با مهربانی پذیرفته و او را مأیوس نمی کند.

چنان که می بینیم بندگان خالص او نیز، با اعتراف طرف مقابل که با کوهی از گناه، به سوی او برگشته و اظهار ندامت و احساس شرمندگی کرده، بدون این که کوچکترین توبیخی متوجه او نماید و سرزنشش کند، از تقصیر او می گذرد و قبولش

1- بحارالأنوار: ج 6 ص 21 ح 16 از عیون الأخبار: ص 230.

2- بحارالأنوار: ج 6 ص 21 ح 17 از امالی ص 54.

3- بحارالأنوار: ج 6 ص 22 ح 17 از امالی ص 237.

4- بحارالأنوار: ج 6 ص 21 ح 18 از معانی الاخبار: ص 65.