گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 289

از میهمان تازه واردش پذیرائی نماید.

از آنجائی که خاتم پیامبران صلی الله علیه و آله فرمود: «یک ساعت تفکر، بهتر از عبادت هفتاد سال است»(1) یک مصداق بارزش همین جاست.

مادری را درد زایمان به ستوه آورده و به کعبه پناه برده و از خدای کعبه در به وجود آوردن بچه اش استمدادکرده و یاری می طلبد،! خدای کعبه بی درنگ همان رکن پناه گرفته اش را می شکافد و مادر رنجور را در جلوی چشمان قریشیان و حاضرین در مسجد الحرام، در درون کعبه جا داده و از نظرها پنهان می کند؛ خبر این واقعه بی سابقه، در مدت کوتاهی در کوچه به کوچه مکه و پیرامون آن، می پیچد به طوری که زن و مرد و خورد و کلان، فضای مسجدالحرام را پر کرده و سه شبانه روز انتظار می کشند تا برایشان مکشوف شود، که حال این مهمان خدا به کجا منتهی خواهد شد.

در کوی و برزن مکه صحبت از این جریان شگفت انگیز است؛ و کلید داران و بزرگان قبایل هرچه تلاش می کنند دَرِ کعبه را باز کنند ولی به نتیجه نمی رسند.

همه مات و همه مبهوت، همه حیران و سرگردان، که میزبان، چگونه از مهمانش پذیرائی کرد، کدام قابله به او کمک نمود و کدام پرستار افتخار پرستاری او را داشت با چه آبی او را شستشو دادند و با کدام پارچه او را خشک کردند، اساساً مگر او مانند بچه های دیگر به دنیا آمد؟! آیا مادرش او را مانند همه مادران، به دنیا آورد؟!

یاپاک و مطهر و از مسیر ران مادر.(2) و ختنه شده (3)

1- تفکّر ساعه خیرٌ من عبادت سبعین سنهٍ( رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم).

2- چون در روایات آمده است که أئمه علیهم السلام از ران مادرانشان پاک و پاکیزه به متولد می شوند( عن حکیمه بنت الأمام الهادی علیه السلام فی روایه طویله: فتأمّلتها فلم أر فیها أثر الحمل فقلت لسیّدی أبی محمّد علیه السلام ما أری بها حملًا فتبسّم علیه السلام ثمّ قال إنّا معاشر الأوصیاء لسنا نحمل فی البطون و إنّما نحمل فی الجنوب و لا نخرج من الأرحام و إنّما نخرج من الفخذ الأیمن من أمّهاتنا لأنّنا نور اللّه الّذی لا تناله الدّانسات الخ بحار الأنوار: 51/ 26؛ منتهی الامال: 2/ 284 چاپ کتاب فروشی علمیه سال 1331 شمسی.

3- عن محمد بن عثمان العمری 2 قال: ولد السّیّد مختوناً و سمعت حکیمه تقول: لم یربأمّه دم فی نفاسها و هذا سبیل أمّهات الأئمّه علیهم السلام بحار الأنوار: 51/ 16 ح 20 بنقل از اکمال الدّین.