گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 395

2- مالک بن اعین گوید: ابو عبداللَّه علیه السلام فرمود: «إنّ المیّت منکم علی هذا الأمر، بمنزله الضارب بسیفه فی سبیل اللَّه؛(1) حقّاً مردگان شما بر این عقیده (امامت امام زمان علیه السلام) به منزله شمشیر زنان در راه خدایند، آن گاه فرمود: «بل کمن قارع معه بسیفه، ثمّ قال: لا واللَّه إلّاکمن استشهد مع رسول اللَّه؛(2) بلکه مانند کسی که در رکاب قائم همراه او شمشیر زده باشد، نه به خدا قسم، مانند کسی که در رکاب رسول خدا صلی الله علیه و آله شهید شده باشد!»

3- فضیل بن یسار گوید: از امام صادق علیه السلام در مورد تفسیرآیه (یَوْمَ نَدْعُوا کُلَّ أُناسٍ بِإِمامِهِمْ)(3)؛ «روزی که تمام مردم را با امام خود دعوت نماییم» سؤالی نمودم. امام فرمودند: «یا فضیل! اعرف إمامک، فإنّک إذا عرفت إمامک لم یضرّک تقدّم هذا الأمر أو تأخّر. ومن عرف إمامه ثمّ مات قبل أن یقوم صاحب هذا الأمر، کان بمنزله من کان قاعداً فی عسکره، لا بل بمنزله من کان قاعداً تحت لوائه؛(4) ای فضیل! امام خود رابشناس! وقتی او را شناختی، تقدیم و تأخیر این کار برایت ضرر نمی رساند، هر کس امامش را بشناسد و پیش از قیام صاحب امر بمیرد، مانند کسی است که در ارتش او حضور دارد نه؛ بلکه مانند کسی است که در زیر پرچم او نشسته باشد!

4- و در روایت دیگر بمنزله المجاهد بین یدی رسول الله (صلی الله علیه وآله وسلّم): همانند کسی است که پیش روی پیامبر جهاد کند (آمده است).

(کلینی یا نعمانی) گفته است: ادامه این روایت را بعضی از اصحاب ما این گونه

1- سیمای جهان در عصر امام زمان عجّل اللّه تعالی فرجه از بحارالأنوار: 52/ 126 ب 22 ح 17 از محاسن برقی.

2- سیمای جهان در عصر امام زمان عجّل اللّه تعالی فرجه از بحارالأنوار: 52/ 126 ب 27 ح 18 از المحاسن.

3- اسری: 73.

4- سیمای جهان در عصر امام زمان عجّل اللّه تعالی فرجه از بحارالأنوار: 52/ 141 ب 22 ح 52 از غیبت نعمانی از اصول کافی.