گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 423

برای تکمیل این بحث به حدیث ذیل دقّت فرمائید.

امام رضاء علیه السلام فرمود: ... یکون أولی النّاس بالنّاس من أنفسهم و أشفق علیهم من آبائهم و أمّهاتهم و یکون أشدّ النّاس تواضعاً للّه عزّ و جلّ و یکون آخذالنّاس بما یأمر به و أکفّ الناس عما ینهی عنه».(1) او برای مردم از خودشان سزاوارتر، از پدرانشان و مادرشان مهربان تر و در برابر خداوند از همه متواضع تر است، آنچه به مردم فرمان می دهد خود بیش از دیگران به آن عمل می کند و از آنچه مردم را نهی کند خود بیش از همگان، از آن پرهیز می کند.

همین حالا هم زمان غیبتش است، درست است که مأموریت تشریعی ندارد، اما از مأموریت تکوینی که کنار گذاشته نشده است، بلکه به تمام زوایای کره زمین، اشراف داد و سر می زند و مخصوصاً به اوضاع شیعیانش، نظارت دارد و مشکلات آنها را حل می کند و دعا می کند چنانکه در نامه های متعدد، خود وجود مبارکش، به این موضوع اشاره نموده است.

و در مورد رفتار «قائم آل محمد علیهم السلام» بعد از ظهور و خروج، با مردم روی زمین، روایتها و نظریه های متفاوت به دست ما رسیده است.

1- سنّی ها معتقدند به اندازه پَرِ پشه خون ریزی نخواهد شد و کلّ روی زمین، بدون مقاومت و سرکشی، به امام و ارتش او تسلیم خواهند شد.

2- گروهی بر این باورند که، امام علیه السلام، ستمگران و کافران وو .. را بدون سؤال و جواب از دَمِ تیغ شرر بار، خواهد گذراند و کافر و خارج از اسلام، با قهر امام که قهر خداست، سوخته و نابود خواهند گردید!!، مستمسک این گروه، تأویل بعضی از آیات و روایات و عباراتی مانند «أین قاصم شوکه الجبّارین و أین هادم أبنیه الشّرک و النّفاق» و مانند اینهااست، که مورد استناد خود قرار داده و از آن فرزند رحمهً للعالمین، نعوذ باللّه یک چهره سفّاک و خونریز و خشن و بدون گذشت ساخته اند!!؛

1- امام رضا علیه السلام، الزام الناصب: ص 10.