گلستان سخنوران - جلد اول صفحه 446

قدرتش، اما از جهت علمش که مهم تر است! آن وقت است که یوسف باید بیاید بشنود و آن این فراز است که «عنده کل علم وهو المحیط به» این جمله بهت آور است. پیش او است هر علمی گفتنش سهل است آن هم از پیغمبری که «و ماینطق عن الهوی» کلمه اش میزان حقیقت است، نه تنها فرموده «عنده کل علم»، بلکه ضمیمه کرده «وهو المحیط به» او است که محیط به هر علمی است، علم یوسف آن حدّ است. علم این، این حد تفاوت ذرّه تا خورشید است.

این امام زمان است مسأله بالاتر از این است، این روایت یک مبدأی دارد و یک مختمی و خود من گاهی که در لطایف این دو امر فکر می کنم، آن هم روز غدیر و در آن غوغا! چگونه شروع می شود و چگونه پایان می پذیرد؟ ابتدا این است «الا ایّها الناس منّا خاتم الأئمّه» کسی که خدا به او افتخار می کند، او هم افتخار می کند که از ماست خاتم الائمّه! کسی که مفخر فخر عالم است، مرتبه و منزلت او چه مرتبه ای است؟

«منّا خاتم الائمّه»؛ اوّل کلام است و آخرش «عنده کل حق ولدیه کل علم»؛ هر حقّی که وجود دارد پیش او است، هر علمی که وجود دارد نزد او است! کسی که محیّر العقول است ختم جمله این است «ولیّ اللَّه فی ارْضِهِ حَکَمُهُ فی خلقه امینه علی سرّه وعلانیته» دیگر فوق این تصوّر نمی شود، او کسی است که در خلق خدا حَکم است، وسعت دایره خلقت چقدر است؟ در تمام دایره خلقت حَکم حجّت بن الحسن علیه السلام است. این امتیاز منحصر به فرد است. جمله آخر این است که او امین خدا بر سرّ و عَلَن است، آن هم سرّ و عَلَن خدا.

خلاصه الکلام محصّل البحث ملک و ملکوت غیب و شهود دنیا و آخرت تمام سپرده دست این یک نفر است، این است آن کسی که تمام انبیا منتظرند و بالاتر از همه نفس قرآن است (که می فرماید:) «فَانْتَظِرُوا إِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ».

حدیث از شوق آن شه گوی و سرّ غیبتش کم جو***که کس نگشود ونگشاید به حکمت این معمارا

چیست باعث برخفای مهدی آخر زمان***زین معماهیچ دانا درجهان آگاه نیست