گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 203

خویشتن داری و ملکه پرهیز از گناه و احساس مسئولیت در برابر وظائف انسانها.(1)

از جریان های تاریخی این ماه، عبادت و اطاعت و تقوی، نزول قرآن در این ماه، و ضربت خوردن مولای متقیان علی علیه السلام در 19 و شهادت آن حضرت نیز در 21 این ماه، است.

فرزندان آن امام و شیعیان پس از شنیدن صدای عالمگیر جبرئیل، به سوی مسجد دویدند وقتی رسیدند دیدند آن حضرت را با دست می نشانند که نمازش را تمام کند، اما به راست و چپ میل می نمایند.

حضرت چشمش به فرزند بزرگوارش حسن افتاد فرمود: فرزندم نماز صبح مردم را اقامه کن که قضا نشود یعنی پدرت در راه اقامه و پایداری نماز زحمت زیاد کشیده و سر نماز هم، جانش را فدا کرد.

حضرت را در میان عبا گذاشته و روی دست فرزندانش، به خانه رسید، دختران و بانوان حریم امامت که منتظر آن حضرت بودند، دورش را گرفته و ناله می کردند و اشک می ریختند، بخصوص دختربزرگش ام المصائب زینب علیا علیها السلام هم می گریست و هم مرهم به زخم بابا می گذاشت.

فرزند دلبندش حسین علیه السلام نیز در کربلاء در آخرین ساعات شهادتش، نماز ظهر را در میان طوفان نیزه و شمشیر و رگبار تیرهای چهار هزار تیر انداز، نماز ظهر را، اقامه نمود و به شهادت رسید یعنی مردم من در راه اقامه و بپا داشتن نماز، جانم را فدا می کنم، ای شیعیان و دوستداران من، نماز را بپا دارید و آن را ازدست ندهید تا دوستی من و شما خدشه دار نشود.

این بانوی بزرگوار و عقیله بنی هاشم در کربلا هم به زخم سر برادر، مرهم گذاشت و وا أخا و واحسینا سرداد، امام فرمود: خواهرم به کشته شدنم یقین کردی؟! عرض کرد برادرم، میزان زخم سر پدرم که مرهم گذاشتم در نظرم هست، او با آن

1- باتغییر وتنظیم از تفسیر نمونه ج: 1 ص: 648 ببعد.