گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 205

2- علی علیه السلام فرمود: من اعطی أربعا لم یحرم أربعا: من اعطی الدعاء لم یحرم الاجابه، ومن اعطی التوبه لم یحرم القبول، ومن اعطی الاستغفار لم یحرم المغفره ومن اعطی الشکر لم یحرم الزیاده، وتصدیق ذلک فی کتاب الله سبحانه، قال الله عز وجل فی الدعاء:" ادْعُونِی أَسْتَجِبْ لَکُمْ (1)" وقال فی الاستغفار:" وَ مَنْ یَعْمَلْ سُوءاً أَوْ یَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ یَسْتَغْفِرِ اللَّهَ یَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِیماً(2)" وقال فی الشکر:" لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ (3)" وقال فی التوبه:" إِنَّمَا التَّوْبَهُ عَلَی اللَّهِ لِلَّذِینَ یَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَهٍ ثُمَّ یَتُوبُونَ مِنْ قَرِیبٍ فَأُولئِکَ یَتُوبُ اللَّهُ عَلَیْهِمْ وَ کانَ اللَّهُ عَلِیماً حَکِیماً"(4). به هرکس چهار چیز عطاشود از چهارچیز محروم نگردد

1- به هرکس دعاداده شود، ازاجابت محروم نمی شود

2- به هرکس توبه عطا گردید، از قبول (آن) محروم نگردد؛

3- هرکس (توفیق) استغفار داده شد، از مغفرت بی بهره نشود؛

4- به هرکس شکر عطا گردید، از زیادت (و از بیشتر شدن) محروم نشود و گواه همه این ها در کتاب خدای سبحان آمده است خدای عز وجل فرمود:

1- «مرا بخوانید به شما جواب دهم».

2- درباره استغفار فرمود: «و هرکس عمل بدی انجام دهد یا به خود ستم نماید سپس طلب مغفرت نماید، خدا را بخشنده و مهربان می یابد»؛

3- در شکر فرمود: «اگر شکر کنید البته برایتان زیاد می کنم»؛

4- و در باره توبه فرمود: «همانا توبه (وبازگشت) به سوی خدا برای کسانی است کارهای بد را بانادانی انجام دهند، سپس به زودی برگردند،

آنانند خدا هم توبه شان را می پذیرد و هست خداوند دانا و حکیم».

1- مؤمن: 60.

2- نساء: 110.

3- ابراهیم: 7.

4- نساء: 17. بحارالانوار: 6/ 37 ح 61 از نهج البلاغه در أمالی شیخ: ص 47 از بعض أصحاب ما، از أبی عبد الله علیه السلام مثل آن روایت شده است..