گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 261

مجروح این طرف من افتاده و تشنگی اش از من زیادتراست به او برسان به سراغ او رفت، او هم پیش دیگری فرستاد تانفر هفتم پیش هرکدام رفت به آن یکی حواله داد، بالای سر اولی برگشت، دید شهید شده دومی سومی تا آخر و سرانجام همگی تشنه جان سپردند و خداوند این ایثارگری آنها را ستود، این گوشه ای از ایثار و خودگذشتگی است.

به آیات مربوطه عنایت فرمائید.

1- لِلْفُقَراءِ الْمُهاجِرِینَ الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ وَ أَمْوالِهِمْ یَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَ رِضْواناً وَ یَنْصُرُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ أُولئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ وَ الَّذِینَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإِیمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ یُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَیْهِمْ وَ لا یَجِدُونَ فِی صُدُورِهِمْ حاجَهً مِمَّا أُوتُوا وَ یُؤْثِرُونَ عَلی أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ کانَ بِهِمْ خَصاصَهٌ وَ مَنْ یُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ وَ الَّذِینَ جاؤُ مِنْ بَعْدِهِمْ یَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا وَ لِإِخْوانِنَا الَّذِینَ سَبَقُونا بِالْإِیمانِ وَ لا تَجْعَلْ فِی قُلُوبِنا غِلًّا لِلَّذِینَ آمَنُوا رَبَّنا إِنَّکَ رَؤُفٌ رَحِیمٌ (10) حشر: 8- 9 (این آیات در باره غنائم جنگی و پیروزی بر بنی نضیر نازل شده است می فرماید.) این اموال برای مهاجرانی است که از خانه و کاشانه و اموال خود بیرون رانده شدند، آنها فضل الهی و رضای او را می طلبند، و خدا و رسولش را یاری می کنند، و آنها راستگویانند.

9 و برای کسانی است که در این سرا [/ سرزمین مدینه ] و در سرای ایمان پیش از مهاجران مسکن گزیدند و کسانی را که به سویشان هجرت کنند دوست می دارند، و در دل خود نیازی به آنچه به مهاجران داده شده احساس نمی کنند و آنها را بر خود مقدّم می دارند هر چند خودشان بسیار نیازمند باشند؛ کسانی که از بخل و حرص نفس خویش باز داشته شده اند رستگارانند!.(1)

در این آیات، سه وصف مهم برای مهاجران نخستین بیان کرده که در اخلاص و

1- از تفسیر نمونه ج: 23 ص: 514 ببعد.