گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 363

یاموسی مادمت لاتری کنوزی نفدت فلا تغتمّ بسبب رزقک.(1) ای موسی مادام که ندیدی خزینه ها (ی روزی) من تمام نشده به سبب (رسیدن) رزقت غم نخور.

امام صادق علیه السلام فرمود: انّی لما لا أرجوا أرجی منّی لما أرجوا.(2) من به آنچه امید ندارم امیدوارترم از آنچه امید دارم.

در طول عمر خود، نباید به کسی غیر از خدا دل بست و امیدوار بود، چون به حضرت موسی علیه السلام فرمود: «مادام که قدرت من از دستم نرفته، حل مشکلات (و برآوردن حاجاتت را) جز من از کس دیگر نخواه».

پس تنها ذات مقدس اوست که تمام کارها و مشکلات لاینحل مارا، حل و احتیاجات ما را برطرف و برآورده، می کند.

یکی از رفقای روحانی من ماجرائی دارد، با مطالب بالا بی ارتباط نیست،

می گفت: روزی با خانمم نشسته بودیم صحبت ما به اینجا رسید که خدا را شکر به زندگی بچه ها سرو سامان دادیم ولی دونفر از آنها که درشهر دیگر بود، ماندند، حال که پیر شده ایم و نیاز به پرستار وتر و خشک کننده ای داریم، چه بهتر که محل زندگیمان را به آن شهر انتقال دهیم، هم آن دورا متأهل کنیم و هم یکی از آنها دلسوزتر ومهربانتر، بود را درخرید خانه شریک خود قرار دهیم تا در زمان پیری به مابرسد و دست مارا بگیرد و کمک و یار ویاور ما باشد.

با این نیت، خانه را باخانه ای دو طبقه با 460 متر زیربنا در آن شهر معاوضه کردیم و آن پسر صالح را هم درسند خانه با خود شریک نمودیم که به او زن بیاوریم و باهم دریک طبقه او و در طبقه دیگر، ما زندگی کنیم و به زنده و مرده ما او رسیدگی کند، با این تدبیر اورا متأهل کردیم و با شادی و خوشحالی، عروس آوردیم و چند روزی هم با خوشی و خرّمی سپری کردیم ولی عروس عزیزمابنای ناسازگاری گذاشت و یک سال در یک خانه حتی برای نمونه یک مرتبه هم از ما حال و احوالی

1- لئالی الاخبار 2/ 50.

2- لئالی الاخبار 2/ 50.