گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 38

بسیاری از مردم اگر کاملا بی نیاز شوند، راه طغیان و سرکشی پیش می گیرند و صلاح آنها این است که در حد معینی از روزی باشند که نه موجب فقر گردد و نه موجب طغیان.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) فرمود: دست ها سه گونه اند: گیرنده، دهنده و نگهدارنده و از همه بهتر دست دهنده است.(1)

کاروان بشری به سوی مقصد مشخص خود در حرکت است و ما انسان ها در این کاروان به صورت دسته جمعی حرکت می کنیم، در مسیر راه به واماندگانی برخورد می کنیم که باید آنها را یاری داد و کمبودهایی را می بینیم که باید جبران کرد و با مشکلاتی مواجه می شویم که باید در حل آن، تلاش ورزید.

یاری دادن واماندگان، رفع کمبودها و پر کردن حفره ها انفاق است و مسئوولیت همه انسانهاست. انفاق در فرهنگ لغت به معنای نفقه دادن، خرج کردن، دادن یا بخشیدن مال به کسی است. همچنین برای انفاق معانی متعددی ذکر شده است. از جمله:

1- پر کردن شکاف 2- مصرف کردن انباشته 3- از بین بردن فقر و نیازمندی

گاهی برای شخصی، یا جامعه ای حوادثی اتفاق می افتد، این پیشامدها مخصوص زمان و یا جامعه خاصی نیست. ناگهان زلزله ای رخ می دهد یا جنگی بوقوع می پیوندد، سیلی براه افتاده، یا دزدی از راه می رسد، که بر اثر آن دسترنج سال ها تلاش و کوشش بر باد می رود و کمبودها و نابسامانی هایی را موجب می گردد. قلبی شکسته، دستانی تهی، دلی داغدیده مصدومی درمانده، یتیمی بی پناه یا مریضی گرفتار بر جای می ماند و یا این که فردی یا خانواده ای بر اثر بیکاری، ورشکستگی، بیماری و عدم در آمد کافی دچار فقر می شود و به بدبختی و سیه روزی می افتد. اکنون چه باید کرد؟ قطعا عقل و شرع و وجدان، بی تفاوتی

1- کتاب نصایح، آیه الله مشکینی، دفتر نشر الهادی، چاپ نوزدهم، 1379، ص 114.