گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 481

افکنم و آنها را به سوی خویش می کشانم و به دام می اندازم. روز گذشته یکی از این طنابهای محکم را به گردن شیخ مرتضی انصاری انداختم و او را از اتاقش تا اواسط کوچه ای که منزل شیخ در آنجا قرار دارد کشیدم ولی افسوس که علیرغم تلاشهای زیادم شیخ از قید رها شد و رفت.

وقتی از خواب بیدار شدم در تعبیر آن به فکر فرو رفتم. پیش خود گفتم: خوب است تعبیر این رؤیا را از خود شیخ بپرسم. از این رو به محضر معظم له مشرف شده و ماجرای خواب خود را تعریف کردم.

شیخ فرمود: آن ملعون (شیطان) دیروز می خواست مرا فریب دهد ولی به لطف پروردگار از دامش گریختم.

جریان از این قرار بود که دیروز من پولی نداشتم و اتفاقاً چیزی در منزل لازم شد که باید آنرا تهیه می کردم. با خود گفتم: یک ریال از مال امام زمان (عجّل اللّه تعالی فرجه الشّریف.) در نزدم موجود است و هنوز وقت مصرفش فرا نرسیده است. آنرا به عنوان قرض برمی دارم و انشاء الله بعداً ادا می کنم. یک ریال را برداشتم و از منزل خارج شدم. همین که خواستم جنس مورد احتیاج را خریداری کنم با خود گفتم: از کجا معلوم که من بتوانم این قرض را بعداً ادا کنم؟

در همین اندیشه و تردید بودم که ناگهان تصمیم قطعی گرفته و از خرید آن جنس صرف نظر نمودم و به منزل بازگشتم و آن یک ریال را سرجای خود گذاشتم.

یا مانند آن معمر ششصد ساله زمان حضرت موسی علیه السلام که با شرک زندگی کرد و در گوشه افتاده بود، روزی حضرت موسی از کنارش می گذشت گفت: ای موسی می گویند خدائی هست و تو با او صحبت می کنی؟!، فرمود: بلی، گفت: به آن خدایت بگو من عارم می آید تو خدای من شوی و به من هم روزی نده رزق تورا نمی خواهم.

حضرت پس از مناجات خجالت کشید سفارش او را برساند، خطاب آمد ای موسی سفارش امانت است چرا سفارش بنده مرا به من نمی رسانی!.