گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 493

یحیی را برای والدین از کار افتاده و عقیم، یک تحفه بزرگ و با ارزش، اهداء می کند و با عبارت هاو سفارشهای «سلام بر او، آن روز که تولّد یافت، و آن روز که می میرد، و آن روز که زنده برانگیخته می شود!» اورا مفتخر و سرفراز کرده و درجات و مقام های خدادی او را آشکار می کند.

پس ای عزیزان خدای توانا که به انجام همه نوع کارهای شکفت آور و محیّر العقول توانائی و قدرت دارد، در مشکلات فراوان زندگی، هبچ وقت اورا فراموش نکرده و ازیاد نبریم، چون حلّال مشکلات اوست و شب و روز و در خواب و بیداری و در برّ وبحر و زمین و آسمان، در کنار ما و باماست، چنانکه به حضرت موسی علیه السلام فرمود، یا موسی تا توان و قدرت من از دستم نرفته، حاجت و نیازت را از کس دیگر نخواه و در قرآن کریم آیات فراوان نازل کرده و به ما ابلاغ نموده است، ازرگ گردن به ما نزدیک تر و هرجا باشیم با ماست و میان قلب و خود ما حایل است.

5- یا اساساً خود انسان

که تاج وَ لَقَدْ کَرَّمْنا بَنِی آدَمَ وَ حَمَلْناهُمْ فِی الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ وَ فَضَّلْناهُمْ عَلی کَثِیرٍ مِمَّنْ خَلَقْنا تَفْضِیلًا (اسراء: 70) اسراء: 70 ما آدمیزادگان را گرامی داشتیم؛ و آنها را در خشکی و دریا، (بر مرکبهای راهوار) حمل کردیم؛ و از انواع روزیهای پاکیزه به آنان روزی دادیم؛ و آنها را بر بسیاری از موجوداتی که خلق کرده ایم، برتری بخشیدیم. بر سرش گذاشته و مدال برتری دادن بر انسان را، به گردنش آویخته است.

انسان این موجود ناشناخته جهان آفرینش که هرچه زمان می گذرد، به گوشه ای از میلیاردها اسرار وجودی او پی می برند، خودش از عجایب مخلوقات و وجودش مشحون از اسرار لایتناهی خدا دادیست که امیرمؤمنان علیه السلام فرمود: ای انسان آیا گمان می کنی تو جرم (وموجود) کوچکی هستی در حالی که در وجود تو عالم