گلستان سخنوران - جلد دوم صفحه 542

فراموشی، سپرده می شود.

دین مقدس اسلام با در نظر گرفتن همه این موارد، در مورد زنا سخت گیری خاص دارد.

اگر مرد زن دار یا زن شوهر دار، اقدام به زنا کند و برای قاضی شرع، ثابت شود، بدون سؤال و جواب باید هر دو سنگسار و اعدام شوند، و اگر مجرّد باشند، باید صد تازیانه، در ملأعام و جلوی چشم مردم، زده شود اگر دوباره اقدام نماید باز صد تازیانه و بار سوم او نیز، محکوم به اعدام است.

حال ممکن است کسی بگوید این سخت گیری چرا با یک لحظه کیف کردن جانش را از دست بدهد، جواب این است اگر این خشونت و سختگیری نشود علاوه بر مواردی که در بالا شمردیم، نظم و نظامهای خانوادگی و اجتماعی، محکوم به فنا می گردد، راستی از این گوینده می پرسیم آیا خودت رضایت می دهی، با خواهر و مادر و زنت، این کار را بکنند؟!!.

وانگهی از نظر فنّی به اثبات رسیده است که هیچ وقت جامعه از زنا زاده، روی خوشی ندیده است اگر به اصل جنایت ها بر رسی کنی می بینی تمامی آنها به یک زنا زاده منتهی می شود.

اثر حرام

هرچیزی را خداوند آفریده هم اثر وضعی دارد هم اثر تکوینی خوردنی ها و آشامیدنی ها از این قانون مستثنی نیست تا برسد به زنا که اثر وضعی ووجودی او این است که حرام زاده در زندگی اش، به ستمها و جنایت هائی دست می زند که آن سرش ناپیداست.

با صرف نظر از جنایت های قبل از اسلام، مگر در تواریخ اسلامی ما همه این مصائب و کارهای ظالمانه، با دست حرام زاده ها، پیاده نشده است؟!.

مگر زیاد بن ابیه یا یزید و. و. از مادران مشهوره به زنا و زنان معروفه به دنیا، نیامده بودند که آنهمه مصیبت ها را ببار آوردند و عالمی را، به عزا نشانیدند.